Τρίτη, 30 Σεπτεμβρίου 2008

χώρα αφιλόξενη..


Πόλη δίχως πάρκα, δίχως πράσινο, με καμένα δάση να περικυκλώνουν τον ορίζοντα της..
Σπίτια κλουβιά, ο ουρανός κρυμμένος.. Αν σηκώσεις ψηλά το βλέμμα, μόλις που βλέπεις τον ουρανό..
Το βράδυ δε θα δεις τα αστέρια, είναι και αυτά κρυμμένα…
Η αρχιτεκτονική που καθιέρωσαν οι παλαιότερες γενεές κατακρεούργησε την πόλη.., συντελώντας στη μηδενικότητα της ποιότητας της ζωής της..

Τα παιδιά περιορίζονται στις κατ’ επίφαση ‘παιδικές χαρές’..
Οι νέοι αυτής της πόλης αν χρησιμοποιούν ποδήλατο για τις μετακινήσεις τους αισθάνονται πως κάνουν κάτι επαναστατικό.. το αυτονόητο σε άλλες ευρωπαϊκές πόλεις, σε εμάς φαντάζει επανάσταση!..
Το πιο ανησυχητικό? Πως δυστυχώς είναι..

Η μόνη αλήθεια σε αυτή τη πόλη βρίσκεται στα συνθήματα των τειχών της. Όσες φορές περπατώ στο κέντρο.. τα συνθήματα με τα μηνύματα με συνεπαίρνουν. Σε αυτά υπάρχει η πιο έξυπνη, η καλύτερη σάτιρα της πόλης!!
Το θέμα είναι πόσοι «βλέπουν» γύρω τους όταν περπατούν.. πόσοι αντικρίζουν την αλήθεια, πόσοι έχουν το ‘βλέμμα’ για να δουν. Νομίζω ότι η αποβλάκωση και η αποχαύνωση έχει πλέον «κάψει» την κρίση και την όραση των περισσοτέρων..
Οι μεγαλύτερες γενεές κατηγορούν τους νέους..
Θα ήθελα για λίγο να αντικρίσουν τον εαυτό τους.. Να θυμηθούν τις αλάνες που έπαιζαν αυτοί ως μικροί, το χώμα… Να σκεφτούν πως μπορεί να αισθάνεται σήμερα ένα μικρό παιδί.. ή πως ένας 20αρης (και βάλε.. λίγο ακόμα) με ένα μέλλον γεμάτο αβεβαιότητα, σε ένα κράτος οικονομικά κατεστραμμένο..

Με την αγωνία του να ‘παίζεται’ ανάμεσα σε συμβάσεις χρόνου, δουλεύοντας δίχως ένσημα τις περισσότερες φορές, τρομοκρατημένος, γνωρίζοντας πως εκεί πλέον δεν πρόκειται για παιχνίδι, αλλά για αιματοβαμμένη αρένα…που άνετα οι υπόλοιποι θα του πρόσφεραν τη θέση τους.

Ο νέος του σήμερα.. έχει ευαισθησίες. Έχει χάσει όμως για πάντα την εμπιστοσύνη του. Έχει πάψει να πιστεύει στο οτιδήποτε.

Γιατί εσείς του κλέψατε τα όνειρα.
Φανήκατε σκληροί μαζί του και αυτός σας γύρισε την πλάτη..
Αναρωτιόσαστε .. ‘γιατί είναι τόσο διαφορετικοί, σκληροί οι νέοι..’
Γιατί τους παραδώσατε ένα κράτος ρημαγμένο, παίξατε με ‘χαρτιά’ σημαδεμένα.. και τους δώσατε τη σκυτάλη σε έναν αγώνα πουλημένο εξ’αρχής.. Δε δόθηκε καν η ευκαιρία να παίξουν με σωστούς όρους στο παιχνίδι σας..

Οι νέοι είναι ήδη σε κατάσταση κρίσιμης ανάγκης..
Όταν μας έλεγαν ότι η Ολυμπιάδα ήταν «μια φορά για μια ζωή», μάλλον εννοούσαν ότι το χρέος της θα μας ακολουθεί για πολλά χρόνια ακόμη…
Διάβαζα κάπου ότι κάθε μωρό από τη στιγμή που γεννιέται έχει χρέος περίπου 20.000ε προς το κράτος…

Οικονομική κρίση, αγώνας για τα αυτονόητα, μελαγχολία, προβληματισμός, κατήφεια, όνειρα που θα μείνουν για πολλούς ‘όνειρα’ και μόνο..

Ελπίδα υπάρχει?
Ποια είναι η λύση για το αύριο μας?
Και πριν μου πείτε «ο καθένας να κάνει το καλό στη δική του καθημερινότητα»..
Ναι οκ.. το ερώτημα που θέτω.. υπάρχει μια λύση καθολική?
Ακούει κανείς πολιτικός; Μπορεί κάτι να μας βγάλει από το πνευματικό λήθαργο, από την οικονομική κατάσταση που βιώνουμε?...

Θα γίνει κάτι, όσο έχουμε ακόμα ελπίδες και όνειρα.. ή στο τέλος θα διαψευσθούν και αυτά;

Δευτέρα, 29 Σεπτεμβρίου 2008

ας παίξουμε!!...

Μετά από αρκετό καιρό.. ήρθε και η στιγμή για παιχνίδι!
2 σε 1!!!

Πρώτο..

Η αγαπητή clockworkplum, με κάλεσε να παίξω στο παρακάτω παιχνιδάκι..

Α. Η επιλογή της κάθε φράσης από τον κάθε μπλόγκερ να μην ξεπερνά τις τρεις λέξεις και να επιλέγεται από τους χρήστες με όσο το δυνατόν τυχαίο copy/paste. Β. Δεν έχει σημασία αν στο τέλος η πρόταση ή η παράγραφος βγάζει νόημα. Αυτό είναι και η πλάκα! Αποφύγετε να "ωραιοποιήσετε" το αποτέλεσμα, και αφήστε την ως έχει. Γ. Αποφεύγετε να χρησιμοποιείτε φράσεις από ήδη επιλεγμένους μπλόγκερ.

Επειδή τα παιχνίδια έχουνε περισσότερο πλάκα όταν αλλάζεις τους κανόνες.. τελικά δεν επέλεξα μόνο τρεις λέξεις, αλλά φράσεις..

Λοιπόν:

Δεν βρίσκω λόγια μα δε με νοιάζει ..... σκέφτομαι τον Μπετόβεν ...... Γκρίζο το τοπίο οικονομικά, κοινωνικά, πολιτικά από όλα. Μοναδικό φως στο βαρύ αυτό κλίμα οι δραστηριότητες κάποιων παιδιών....... μ΄ ένα ποδήλατο....με παγωμένα μάγουλα και ζεστή καρδιά ...... μόνο να δω τι λένε αυτές οι περίφημες μπυρίτσες της ...... Είναι ροκ η ζωή .... αρκεί να πιστέψεις σε ένα θαύμα κι αυτό θα πραγματοποιηθεί...

Οι παραπάνω φράσεις προέρχονται από αντίστοιχες αναρτήσεις των: ceralex, veloudo, dyosmaraki, αθηνά, kikop80, Μαργαρίτα, Μαρία Τζιριτα.
Τους προσκαλώ να παίξουν, εφόσον βέβαια το επιθυμούν..

Δεύτερο..

Από τον lockheart προσκλήθηκα και εγώ στο 'παιχνίδι συγκίνησης από οποιοδήποτε λόγο'. Εδώ καλούμαστε να παραθέσουμε ένα video, κείμενο, στίχο, τίτλο από ταινία ή απόσπασμα αυτής, ή ότι μας έχει συγκινήσει και αν επιθυμούμε να αναφέρουμε και τον λόγο.

Πάρα πολλά πράγματα μπορούν να με συγκινήσουν.. Η επαφή με τη φύση, ένα έργο, μια φωτογραφία, ένας στίχος, μια καθημερινή απλή χειρονομία, το οτιδήποτε! Θα αρκεστώ στο να σας παραθέσω απλά ένα τραγούδι που όποτε το ακούω πραγματικά με συγκινεί πολύ. Ο λόγος είναι προσωπικός και δε θα αναφερθεί..



Καλώ να παίξουν στο παιχνίδι, εφόσον το επιθυμούν οι αγαπητοί: nefelli , fegia , mareld, Παν.Ραμμης , Κ.Υ.Π WALKING , Ναταλία , nikiplos , ανασαιμιά , ενα γελαστο απογευμα , μαργαρίτα , ilive2loveme, leondokardos , Εκτορας , βιολίστρια.

Παρασκευή, 26 Σεπτεμβρίου 2008

Ennio Morricone, Επιτάφιος του Σείκιλου


Ο Ennio Morricone θα παρουσιάσει στο Ηρώδειο σε παγκόσμια πρώτη, στις 28 και 29 Σεπτεμβρίου, το έργο του ‘Sicilo e altri frammenti’, τη πρώτη ελληνική του συμφωνία, η οποία βασίζεται στον Επιτάφιο του Σείκιλου.

Είναι ενδιαφέρον να δούμε ποιος ήταν ο Σείκιλος, τι ήταν ο Επιτάφιος του και γενικώς από τι ακριβώς εμπνεύστηκε ο Morricone για τη νέα αυτή συμφωνία του…

Από τη μουσική πρακτική της αρχαίας Ελλάδας υπάρχουν σήμερα ελάχιστα δείγματα με τη μορφή σημειογραφίας, ανάμεσα στα οποία, ολοκληρωμένα είναι μόνο δύο Δελφικοί Ύμνοι, τρεις Ύμνοι στον Απόλλωνα και μια επιτάφια πλάκα (ο Επιτάφιος του Σείκιλου), η οποία επάνω της έχει χαραγμένο ένα «σκόλιον».

Ο Σείκιλος, υπήρξε λυρικός ποιητής και μουσικός των ελληνιστικών χρόνων.

Ο Επιτάφιος είναι χαραγμένος πάνω στη στήλη του Σείκιλου που ανακαλύφθηκε στις Τράλλεις της Μικράς Ασίας το 1883, χρονολογείται από το 150 μ.Χ. και αποτελεί το μόνο πλήρες σωζόμενο μουσικό κείμενο της αρχαιότητας. Σήμερα εκτίθεται στο Εθνικό Μουσείο της Κοπεγχάγης, το οποίο & επισκέφθηκε ο Morricone.

Η στήλη φέρει μία αφιέρωση και ένα επιτάφιο επίγραμμα, πάνω στο οποίο διακρίνονται καθαρά τα μουσικά σύμβολά του.

Ο Επιτάφιος του Σείκιλου είναι η αρχαιότερη ολοκληρωμένη σύνθεση που μας έχει διασωθεί από την αρχαιότητα.

Το ποιητικό κείμενο της επιγραφής αποτελείται από δύο μέρη: το πρώτο, χωρίς μουσική, είναι η αφιέρωση:

"Εικών η λίθος ειμί,τίθησί με Σείκιλος ένθα μνήμης αθανάτου,
σήμα πολυχρόνιον"

"Εικόνα είμαι αυτή η πέτρα,
ο Σείκιλος με αφιερώνει σε αθάνατη μνήμη,
ένα μνημείο για πολλά χρόνια"

Το δεύτερο μέρος, το κύριο επιτάφιο, με μουσική, είναι ένα μικρό εγκώμιο της καλοζωίας:

"Οσον ζής φαίνου,
Μηδέν όλως σύ λυπού
Προς ολίγον εστί το ζήν
Το τέλος ο χρόνος απαιτεί
”.

Δηλαδή σε ελεύθερη απόδοση..

"Όσο ζεις, να χαίρεσαι
Μη λυπάσαι καθόλου
Η ζωή είναι σύντομη
Ο χρόνος οδηγεί στο τέλος"

Το επιτάφιο τελειώνει με τις λέξεις:
'Σείκιλος-Ευτέρ[πη]', δηλαδή 'ο Σείκιλος στην Ευτέρπη'.

Στο παρακάτω βίντεο μπορείτε να ακούσετε μια απόδοση της μουσικής..



Στη συναυλία θα συμμετάσχει και η Συμφωνική Ορχήστρα της Ρώμης, ενώ θα ακουστούν αρκετά από τα αριστουργηματικά μουσικά θέματά του Morricone που έχουν σημαδέψει την 7η τέχνη από ταινίες όπως «Ο καλός, ο κακός και ο άσχημος», «Για μια χούφτα δολάρια», «Αποστολή», «Κάποτε στην Αμερική», «Σινεμά ο Παράδεισος» κ.ά.


-------------------------------------------

Επίσης!!!!!

Μετά την περσινή επιτυχία, η «Μέθοδος Grőnholm» θα παρουσιαστεί και φέτος στο Θέατρο Τέχνης Καρόλου Κουν για ένα μόνο μήνα.
Προκείται μακράν για μια απο τις καλύτερες θεατρικές παραστάσεις που παρακολούθησα πέρσι!
Όποιος δεν την είχε δει, μην τη χάσει!!
Έναρξη παραστάσεων: 26/09/2008 (για ένα μήνα)..

Τετάρτη, 24 Σεπτεμβρίου 2008

Alex Martinez, Skala Eressos 2008

Τον Αύγουστο τέσσερις ‘αδελφικοί’ μου φίλοι βρέθηκαν στο Art Symposium στην Σκάλα Ερεσσού (5-10 Αυγούστου).. όπου ο Alex Martinez παραβρίσκεται κάθε χρόνο δημιουργώντας εξαιρετικά έργα..
Δυστυχώς λόγω Ιταλίας, δε μπόρεσα να βρεθώ και εγώ εκεί.., εύχομαι να μπορέσω του χρόνου!..
Eυτυχώς όμως τραβήξαν φώτο με έργα του, έτσι ώστε να πάρω κ εγώ μια γεύση.. Σκέφτηκα να αναρτήσω κάποιες από αυτές..!





Ενας παππούς..με σπρέι!!Η τηλεόραση αποβλακώνει.. ;)


...ηλικειωμένος άντρας......με i-pod!!
..ένας ντόπιος ήθελε ο alex να του ζωγραφίσει κάτι στο αμάξι του..
Ο alex μεσα σε ελάχιστα λεπτά δημιούργησε την πολύ γνωστή φωτογραφία με την Αφγανή κοπέλα του national geographic. Τα σχόλια δικά σας..

Περισσότερες στο παρακάτω βιντεάκι:



Ο Alex Martinez ζει, εργάζεται στο Λονδίνο και το Portobello.

Μελλοντικά θα αναρτήσω περισσότερα στοιχεία και έργα του.
More info: http://www.alexmartinezink.com/

----------------------------------------
Επίσης........

Υ.Γ. Περάστε από το http://xeblogarisma.blogspot.com/, γίνεται μια αξιόλογη προσπάθεια από bloggers, να μαζευτούν βιβλία για τα παιδιά και τις μητέρες τους που είναι φυλακισμένοι στις γυναικείες φυλακές της Θήβας, έτσι ώστε να δημιουργηθεί μια βιβλιοθήκη... Οποιος ενδιαφέρεται, για περισσότερα..κλικ..

Δευτέρα, 22 Σεπτεμβρίου 2008

..ότι εσύ θες..

Καθημερινά βιώνεις καταστάσεις, στις οποίες πρέπει να αποφασίσεις ποιο 'δρόμο' θα ακολουθήσεις.
Οι επιλογές που ανοίγονται μπροστά σου περίεργες, πολλές.
Αυτές όμως που πραγματικά σε εκφράζουν τις περισσότερες φορές ελάχιστες...
Η μεγαλύτερη δυσκολία.. το να μπορέσεις να πάρεις τη σωστή απόφαση για το τώρα.. οπότε και για το αύριο σου...

Ένα από τα προνόμια που η φύση έχει ‘χαρίσει’ απλόχερα στον άνθρωπο.. είναι η δύναμη της σκέψης του..
Η σκέψη την οποία συστηματικά η πολιτική και η σύγχρονη παιδεία, προσπαθεί μανιωδώς να υποθάλψει.. και να τη θέσει σε μερική ή πλήρη ατονία...

«Να φοβάστε τους ανθρώπους που σκέφτονται», λένε οι πολιτικοί και τα κόμματα..

Ακόμα και στα σχολεία η παπαγαλία και η αποστήθιση επιβραβεύεται και αριστεύει. Η κριτική σκέψη και η άποψη έτσι σταδιακά μειώνεται και τέλος χάνεται.
Αυτό το ‘προνόμιο’ της σκέψης θα πρέπει ο καθένας μας να το εκμεταλλεύεται πάντα σωστά προς όφελος, τόσο δικό του, όσο όμως και των γύρω του..

Σε αυτή τη ζωή, γίνε ότι εσύ θες.
Εμπόδια θα εμφανίζονται πάντα..
Οι δυσκολίες είναι πολλές.
Κάποια όνειρα ίσως να τα βάλεις στην άκρη.
Μην επηρεάζεσαι από τρίτους.., μην ακούς τους καλοθελητές.

Ζήσε με βάση τα θέλω σου.
Ακόμα και αν η καθημερινότητα σου, το επάγγελμα που κάνεις, οι απαιτήσεις του, σε κάνουν να ασφυκτιείς.. μπορείς να διαφοροποιηθείς..
Διάλεξε ότι εσύ θες.. μην απολογείσαι σε κανένα..
Αρκεί να τα έχεις καλά κυρίως με 'σένα'..

Μη ξεχνάς.... Σε αυτό το κόσμο.. ήρθαμε για να «ζήσουμε»...
Κανείς μας δεν ξέρει αν και τι ακολουθεί, έπειτα από το τώρα..
Άρπαξε τη ζωή σου και στάσου σε κάθε αστραπή δυνατός.
Είσαι περαστικός, που σημαίνει ότι έχεις κάθε δικαίωμα για λάθη..
Κάνε τις επιλογές σου..

Μπορείς να γίνεις ρομαντικός,
ονειροπόλος,
εφευρέτης,
άεργος,
απροσάρμοστος,
ευαίσθητος,
μοναχικός,
κοινωνικός,
ποιητής,
θαλασσινός,
παρατηρητής,
δημιουργικός,
ανατρεπτικός,
παράταιρος..

..μπορείς να είσαι ότι ποθεί η ψυχή σου.. Γίνε ότι ΕΣΥ θες..

Μη γίνεις μόνο ότι οι άλλοι θέλουν να είσαι.. ρομπότ, δίχως κρίση και άποψη..
Ένας φανατισμένος οπαδός του μαζικού πλήθους, που υποκινείται πειθήνια με παρωπίδες, δίχως γνώση.. ακολουθώντας την άποψη του ενός...
Ένα πολύ μεγάλο τίποτα.

Σάββατο, 20 Σεπτεμβρίου 2008

Γιώργος Σεφέρης

Ὁ μεγάλος ποιητής Γιώργος Σεφέρης, φιλολογικό ψευδώνυμο του Γιώργου Σεφεριάδη, γεννήθηκε στην Σμύρνη το 1900 και πέθανε σαν σήμερα στις 20 Σεπτεμβρίου 1971 στην Αθήνα.

Ο Σεφέρης υπήρξε κεντρική μορφή της νεωτερικής ποίησης, από τους βασικότερους εκφραστές του ελληνικού μοντερνισμού. Τα ποιήματά του συνδυάζουν το ελληνικό πολιτισμικό παρελθόν και την ευρωπαϊκή πρωτοπορία του καιρού του.

Η προσφορά του Γιώργου Σεφέρη στα ελληνικά Γράμματα είναι ιδιαίτερα σημαντική. Άνοιξε ένα νέο δρόμο στην ελληνική ποίηση. Είναι ένας από τους καλύτερους «μάστορες» της ποιητικής τέχνης. Το ύφος του σεμνό και ρεαλιστικό. Η έκφρασή του λιτή και αστόλιστη εκφράζει απλά τη νεοελληνική πραγματικότητα με τις ατυχίες της και το δράμα της. Πολλά ποιήματά του έγιναν τραγούδια από Έλληνες μουσικοσυνθέτες (Μ. Θεοδωράκης, Γ. Μαρκόπουλος κ.ά.).
Ο Γιώργος Σεφέρης όμως εκτός απο ποιητής υπήρξε και φωτογράφος.

Από τα φοιτητικά του χρόνια στην Αγγλία μέχρι το τέλος της ζωής του, ο Σεφέρης φωτογραφίζει συστηματικά πρόσωπα και τοπία. Χρησιμοποιεί τις φωτογραφίες του σαν αναμνήσεις, σαν εφαλτήριο πολλές φορές από ότι γράφουν οι μελετητές του. Χαρακτηριστικά στα κείμενά του πολλές φορές βρήκαν σημειωμένο ένα «Φ», όπου υπάρχει σχετική φωτογραφία. Όπως μας πληροφορεί η Μάρω Σεφέρη (σύζυγός του): "Τον ενδιέφερε πολύ η φωτογραφία ως τέχνη, ως μάθημα. Ξεχώριζε την ωραία από την άσχημη ή την ωραιοπαθή φωτογραφία. Του άρεσε ο άνθρωπος με καλό μάτι". Δεν τυπώνει ο ίδιος τις φωτογραφίες του, κρατάει μόνο όσα αρνητικά τον ενδιαφέρουν. Σημειώνει στο περιθώριό τους με μελάνι τον κωδικό που τους δίνει και τα φυλάσσει προσεχτικά σε διαφάνειες και ριζόχαρτο.
Ο ίδιος είναι αμφίβολο αν ποτέ ονειρεύτηκε φωτογραφική έκθεση. Ήταν ένας αφοσιωμένος ερασιτέχνης «με καλό μάτι». Οι φωτογραφίες του δείχνουν έμπνευση στην επιλογή του θέματος, άψογο καδράρισμα και καλλιτεχνική ευαισθησία.

Μνημόνιο ζωής οι φωτογραφίες για τον Σεφέρη. Ενδεικτικά και τα τετράδια στα οποία επικολλούσε τα κοντάκτ τυπώματα και τα υπομνημάτιζε με τη βοήθεια της Μαρώς, που στάθηκε ο ακούραστος συνταξιδιώτης.

Ο Σεφέρης τιμήθηκε με πολλά βραβεία, ελληνικά και ξένα. Το 1963 του απονεμήθηκε το Βραβείο Νόμπελ της Λογοτεχνίας, που για πρώτη φορά απένειμε η Σουηδική Ακαδημία σε Έλληνα συγγραφέα.
Σας παραθέτω την Ομιλία που έδωσε ο Σεφέρης κατά την απονομή του Νόμπελ Λογοτεχνίας του στη Στοκχόλμη. Έχει ενδιαφέρον.

«Τούτη τὴν ὥρα αἰσθάνομαι πὼς εἶμαι ὁ ἴδιος μία ἀντίφαση. Ἀλήθεια, ἡ Σουηδικὴ Ἀκαδημία, ἔκρινε πὼς ἡ προσπάθειά μου σὲ μία γλώσσα περιλάλητη ἐπὶ αἰῶνες, ἀλλὰ στὴν παροῦσα μορφή της περιορισμένη, ἄξιζε αὐτὴ τὴν ὑψηλὴ διάκριση. Θέλησε νὰ τιμήσει τὴ γλώσσα μου, καὶ νὰ - ἐκφράζω τώρα τὶς εὐχαριστίες μου σὲ ξένη γλώσσα. Σᾶς παρακαλῶ νὰ μοῦ δώσετε τὴ συγνώμη ποὺ ζητῶ πρῶτα -πρῶτα ἀπὸ τὸν ἑαυτό μου.

Ἀνήκω σὲ μία χώρα μικρή. Ἕνα πέτρινο ἀκρωτήρι στὴ Μεσόγειο, ποὺ δὲν ἔχει ἄλλο ἀγαθὸ παρὰ τὸν ἀγώνα τοῦ λαοῦ, τὴ θάλασσα, καὶ τὸ φῶς τοῦ ἥλιου. Εἶναι μικρὸς ὁ τόπος μας, ἀλλὰ ἡ παράδοσή του εἶναι τεράστια καὶ τὸ πράγμα ποὺ τὴ χαρακτηρίζει εἶναι ὅτι μας παραδόθηκε χωρὶς διακοπή. Ἡ ἑλληνικὴ γλώσσα δὲν ἔπαψε ποτέ της νὰ μιλιέται. Δέχτηκε τὶς ἀλλοιώσεις ποὺ δέχεται καθετὶ ζωντανό, ἀλλὰ δὲν παρουσιάζει κανένα χάσμα. Ἄλλο χαρακτηριστικὸ αὐτῆς τῆς παράδοσης εἶναι ἡ ἀγάπη της γιὰ τὴν ἀνθρωπιά, κανόνας της εἶναι ἡ δικαιοσύνη. Στὴν ἀρχαία τραγωδία, τὴν ὀργανωμένη μὲ τόση ἀκρίβεια, ὁ ἄνθρωπος ποὺ ξεπερνᾶ τὸ μέτρο, πρέπει νὰ τιμωρηθεῖ ἀπὸ τὶς Ἐρινύες.

Ὅσο γιὰ μένα συγκινοῦμαι παρατηρώντας πῶς ἡ συνείδηση τῆς δικαιοσύνης εἶχε τόσο πολὺ διαποτίσει τὴν ἑλληνικὴ ψυχή, ὥστε νὰ γίνει κανόνας τοῦ φυσικοῦ κόσμου. Καὶ ἕνας ἀπὸ τοὺς διδασκάλους μου, τῶν ἀρχῶν τοῦ περασμένου αἰώνα, γράφει: «... θὰ χαθοῦμε γιατί ἀδικήσαμε ...». Αὐτὸς ὁ ἄνθρωπος ἦταν ἀγράμματος. Εἶχε μάθει νὰ γράφει στὰ τριάντα πέντε χρόνια τῆς ἡλικίας του. Ἀλλὰ στὴν Ἑλλάδα τῶν ἡμερῶν μας, ἡ προφορικὴ παράδοση πηγαίνει μακριὰ στὰ περασμένα ὅσο καὶ ἡ γραπτή. Τὸ ἴδιο καὶ ἡ ποίηση. Εἶναι γιὰ μένα σημαντικὸ τὸ γεγονὸς ὅτι ἡ Σουηδία θέλησε νὰ τιμήσει καὶ τούτη τὴν ποίηση καὶ ὅλη τὴν ποίηση γενικά, ἀκόμη καὶ ὅταν ἀναβρύζει ἀνάμεσα σ᾿ ἕνα λαὸ περιορισμένο. Γιατί πιστεύω πὼς τοῦτος ὁ σύγχρονος κόσμος ὅπου ζοῦμε, ὁ τυρρανισμένος ἀπὸ τὸ φόβο καὶ τὴν ἀνησυχία, τὴ χρειάζεται τὴν ποίηση. Ἡ ποίηση ἔχει τὶς ρίζες της στὴν ἀνθρώπινη ἀνάσα - καὶ τί θὰ γινόμασταν ἂν ἡ πνοή μας λιγόστευε; Εἶναι μία πράξη ἐμπιστοσύνης - κι ἕνας Θεὸς τὸ ξέρει ἂν τὰ δεινά μας δὲν τὰ χρωστᾶμε στὴ στέρηση ἐμπιστοσύνης.

Παρατήρησαν, τὸν περασμένο χρόνο γύρω ἀπὸ τοῦτο τὸ τραπέζι, τὴν πολὺ μεγάλη διαφορὰ ἀνάμεσα στὶς ἀνακαλύψεις τῆς σύγχρονης ἐπιστήμης καὶ στὴ λογοτεχνία. Παρατήρησαν πὼς ἀνάμεσα σ᾿ ἕνα ἀρχαῖο ἑλληνικὸ δράμα καὶ ἕνα σημερινό, ἡ διαφορὰ εἶναι λίγη. Ναί, ἡ συμπεριφορὰ τοῦ ἀνθρώπου δὲ μοιάζει νὰ ἔχει ἀλλάξει βασικά. Καὶ πρέπει νὰ προσθέσω πὼς νιώθει πάντα τὴν ἀνάγκη ν᾿ ἀκούσει τούτη τὴν ἀνθρώπινη φωνὴ ποὺ ὀνομάζουμε ποίηση. Αὐτὴ ἡ φωνὴ ποὺ κινδυνεύει νὰ σβήσει κάθε στιγμὴ ἀπὸ στέρηση ἀγάπης καὶ ὁλοένα ξαναγεννιέται. Κυνηγημένη, ξέρει ποὺ νἄ ῾βρει καταφύγιο, ἀπαρνημένη, ἔχει τὸ ἔνστικτο νὰ πάει νὰ ριζώσει στοὺς πιὸ ἀπροσδόκητους τόπους. Γι᾿ αὐτὴ δὲν ὑπάρχουν μεγάλα καὶ μικρὰ μέρη τοῦ κόσμου. Τὸ βασίλειό της εἶναι στὶς καρδιὲς ὅλων τῶν ἀνθρώπων τῆς γῆς. Ἔχει τὴ χάρη ν᾿ ἀποφεύγει πάντα τὴ συνήθεια, αὐτὴ τὴ βιομηχανία. Χρωστῶ τὴν εὐγνωμοσύνη μου στὴ Σουηδικὴ Ἀκαδημία ποὺ ἔνιωσε αὐτὰ τὰ πράγματα, ποὺ ἔνιωσε πὼς οἱ γλῶσσες, οἱ λεγόμενες περιορισμένης χρήσης, δὲν πρέπει νὰ καταντοῦν φράχτες ὅπου πνίγεται ὁ παλμὸς τῆς ἀνθρώπινης καρδιᾶς, ποὺ ἔγινε ἕνας Ἄρειος Πάγος ἱκανὸς νὰ κρίνει μὲ ἀλήθεια ἐπίσημη τὴν ἄδικη μοίρα τῆς ζωῆς, γιὰ νὰ θυμηθῶ τὸν Σέλλεϋ, τὸν ἐμπνευστή, καθὼς μᾶς λένε, τοῦ Ἀλφρέδου Νομπέλ, αὐτοῦ τοῦ ἀνθρώπου ποὺ μπόρεσε νὰ ἐξαγοράσει τὴν ἀναπόφευκτη βία μὲ τὴ μεγαλοσύνη τῆς καρδιᾶς του.

Σ᾿ αὐτὸ τὸν κόσμο, ποὺ ὁλοένα στενεύει, ὁ καθένας μας χρειάζεται ὅλους τοὺς ἄλλους.

Πρέπει ν᾿ ἀναζητήσουμε τὸν ἄνθρωπο, ὅπου καὶ νὰ βρίσκεται.
Ὅταν στὸ δρόμο τῆς Θήβας, ὁ Οἰδίπους συνάντησε τὴ Σφίγγα, κι αὐτὴ τοῦ ἔθεσε τὸ αἴνιγμά της, ἡ ἀπόκρισή του ἦταν: ὁ ἄνθρωπος. Τούτη ἡ ἁπλὴ λέξη χάλασε τὸ τέρας. Ἔχουμε πολλὰ τέρατα νὰ καταστρέψουμε. Ἂς συλλογιστοῦμε τὴν ἀπόκριση τοῦ Οἰδίποδα.»

( Δεκεμβρίου 1963)

Γιώργος Σεφέρης

«Σήμερα κρέμασα πάνω από το γραφείο μου τη μοναδική φωτογραφία ενός ελληνικού τοπίου που βρέθηκε, ολωσδιόλου τυχαία, μέσα σε κάτι χαρτιά. Τη φωτογραφία της μεγάλης άγκυρας του Πόρου. Την είχα κάνει ένα πρωί της άνοιξης του 40. Καθώς την κοιτάζω τώρα αισθάνομαι την ψυχή μου πλημμυρισμένη. Αλλά δεν είναι αυτά που μου χρειάζουνται: πελεκώντας τον εαυτό μας, έτσι γράφουμε.»



Kατεβάστε σε μορφή :ebook αρχείο με επιλογές ποιημάτων του Γ. Σεφέρη..Καλή ανάγνωση σε όποιον το επιθυμεί!

Περισσότερες πληροφορίες, πηγές:Περιοδικό ως3, βιογραφικά στοιχεία , NOBEL .

Τετάρτη, 17 Σεπτεμβρίου 2008

Μάνος Λοίζος

Σαν σήμερα στις 17 Σεπτεμβρίου 1982, πριν ακριβώς από 26 χρόνια, ο Μάνος Λοΐζος άφησε τη τελευταία του πνοή.. Η αισθητική, η παρουσία και η ευαισθησία του θα υπάρχει για πάντα ανάμεσα μας.

Ο Μάνος Λοΐζος γεννήθηκε στις 22 Οκτωβρίου 1937 στην Αλεξάνδρεια. Ο πατέρας του καταγόταν από τη Κύπρο και η μητέρα του από τη Ρόδο. Η μουσική του πορεία πραγματικά επαναστατική.. ξεχωρίζει ακόμη και σήμερα τόσο για την αισθητική, όσο και για τους ριζοσπαστικούς αγώνες του υπέρ της εργατικής τάξης.

Στα τραγούδια του ακολούθησε την ποιότητα του Μίκη Θεοδωράκη και του Μάνου Χατζιδάκι. Οι συνεργασίες του πολλές και πάντα διαλεκτές. Οι συνθέσεις του σαν να δημιουργήθηκαν μόλις χθες... Με την καθοριστική παρουσία του έδωσε άλλη διάσταση στο ελληνικό τραγούδι.

"Ο Μάνος ήταν μια πλαγιά πολύχρωμα λουλούδια που έλαμπαν καθώς τα χτυπούσε ο ήλιος. Και θα λάμπουν για πάντα και πιο πολύ όσο θα υπάρχει και θα λάμπει στον κόσμο αυτός ο μοναδικός ήλιος: Η καρδιά του ανθρώπου".

Μίκης Θεοδωράκης

Το έργο του δεν πρόκειται ποτέ να ξεχαστεί...

Σήμερα να μοιραστούμε κάποια αγαπημένα τραγούδια του Μάνου..

'Ο Δρομος'


'Σ'ακολουθώ'

'Όλα σε θυμίζουν'


'Τίποτα δεν πάει χαμένο'

Κυριακή, 14 Σεπτεμβρίου 2008

Φλωρεντία / Firenze

Στον καθένα από εμάς μια άλλη, διαφορετική πόλη, θα «μιλήσει» μέσα του.
Για εμένα η Φλωρεντία είναι ακριβώς αυτή! Μια υπέροχη, μαγευτική, ονειρεμένη πόλη...

Η Φλωρεντία είναι γεμάτη θησαυρούς τέχνης, κυρίως της αναγεννησιακής. Αυτό όμως που με μάγεψε σε αυτή τη πόλη, δεν ήταν τόσο τα μουσεία της, η κουλτούρα, η αρχιτεκτονική.., ήταν κυρίως όλα όσα δεν φαίνονται στις φώτο που ακολουθούν..
Ήταν η μαγευτική της ατμόσφαιρα..
Οι άνθρωποι, η άνεση της.. η καθημερινότητα της..

Θα ήθελα πολύ να μπορούσα να πήγαινα σε αυτή τη πόλη όσες περισσότερες φορές γινόταν….κάθε μήνα!! Θα ήθελα πολύ να ζούσα εκεί… Αν κέρδιζα..ένα λαχείο.., θα έφευγα...αμέσως.... :)
Αρκετά με τα όνειρα όμως....Ας ‘μιλήσουν’ τώρα οι φωτο..
Επιβιβαστείτε στο τουριστικό λεωφορειάκι.. αρχίζει ξενάγηση!!
Η Φλωρεντία είναι η πόλη της Αναγέννησης.
Η πόλη του Δαβίδ του Μιχαήλ Αγγέλου και της Γέννησης της Αφροδίτης του Μποτιτσέλι. Σε αυτή τη πόλη γεννήθηκε η λογοτεχνία της Ιταλίας με τη μεγάλη επιρροή του Δάντη, του ξακουστού ποιητή της.

Στέκομαι στη Πιάτσα ντέλα Σινιορία, στη μέση του ιστορικού κέντρου της πόλης..
Νιώθω σαν να είμαι στο κέντρο του κόσμου..
Σε αυτή τη μοναδική πλατεία, γεμάτη τουρίστες, καλλιτέχνες του δρόμου, υπάρχει μια ξεχωριστή δημόσια ανοικτή, υπαίθρια έκθεση με πολλά αγάλματα. Στο παρακάτω βίντεο μπορείτε να πάρετε μια μικρή γεύση από τη κίνηση και τη ζωή στη πλατεία..



Στην arringheria, το χώρο όπου αγόρευαν οι ρήτορες, ξεχωρίζει το λιοντάρι, σύμβολο της Φλωρεντίας. Το γλυπτό όμως που με μάγεψε περισσότερο απ'όλα ήταν η "αρπαγή των Σαββίνων" .. Σε αυτό το έργο ο Τζιαμπολόνια κατάφερε να ενσωματώσει τρεις διαφορετικές «κινούμενες» μορφές σε ένα ενιαίο σύνολο. Από το ίδιο κομμάτι μαρμάρου, αποδίδοντας έτσι με μοναδικό τρόπο την κίνηση των μορφών. Οι επιλογές για γκαλερί και μουσεία είναι ατελείωτες...
Κορυφαία όλων η uffizi, η σημαντικότερη πινακοθήκη αναγεννησιακής τέχνης στον κόσμο, με μια πραγματικά μοναδική συλλογή με αριστουργήματα των Μποτιτσέλι, Τζιότο, Μιχαήλ Άγγελο, Ραφαήλ, Λεονάρντο ντα Βιντσι, Τιτσιάνο, Καραβάτζιο, Ρέμπραντ κ.α. Μια έκθεση με σχεδόν 1700 έργα...
Από αυτά ξεχωρίζουν η Γέννηση της Αφροδίτης του Μποτιτσέλι, η Αγία Οικογένεια του Μ. Αγγελου, η Άνοιξη του Μποτιτσέλι , η η Αφροδίτη του Ουρμπίνο του Τιτσιάνο και ο Ευαγγελισμός του Leonardo da Vinci . Για κάθε λάτρη της αναγεννησιακής τέχνης, η επίσκεψη αυτή επιβάλλεται..
Το κτίριο σχεδιάστηκε από τον Τζόρτζιο Βαζάρι, ο οποίος έγραψε και το πρώτο κείμενο για την ιστορία της τέχνης.
Ο καθεδρικός ναός του Ντούομο της Φλωρεντίας, αποτελεί ένα σύμβολο της πόλης και ένα θαύμα της μηχανικής. Ο μεγαλοπρεπής τρούλος του καθηλώνει τα βλέμματα.
Σάντα Κρότσε. Γοτθικού ρυθμού ναός, όπου υπάρχουν οι τάφοι του Μιχαήλ Αγγέλου, του Μακιαβέλι, του Ροσίνι και του Γαλιλαίου.
Αυτή η υπέροχη γέφυρα κατασκευάστηκε το 1354 από τον Ταντέο Γκάντι. Κατά το μήκος της στεγάζονται κοσμηματοπωλεία. Είναι χαρακτηριστικό ότι ακόμα και οι Ναζί δεν ανατίναξαν τη συγκεκριμένη γέφυρα (όπως συνήθιζαν για να εμποδίζουν την προέλευση των συμμαχικών δυνάμεων), επειδή ήταν πολύ όμορφη και αντί για αυτή βομβάρδισαν τα κτίρια στις δυο άκρες της.

Πλακόστρωτοι δρόμοι, ανακηρυγμένη από την unesco ως ‘πόλη μουσείο’, κάθε βράδυ και με ένα άλλο πολιτιστικό γεγονός, κάθε μέρα και με μια άλλη συναυλία...
Καλή αγορά με μαγαζιά για ότι θες, περιτριγυρισμένη από το πράσινο της μαγευτικής Τοσκάνης, ν’αγκαλιάζει όλη τη πόλη και το ποταμό Αrno, να τη χωρίζει στα δύο..
Δεξιά - αριστερά του ποταμού, πάρκα και παζάρια, υπαίθριες εκθέσεις τέχνης, όμορφοι χώροι για τρέξιμο, κωπηλασία, κάθε Ιταλός με το ποδήλατο του, και όλα αυτά μέσα στο κέντρο της ιστορικής πόλης.
Ανεπιφύλακτα μια από τις ωραιότερες πόλεις της Ευρώπης.
Εύχομαι να επισκεφτώ ξανά την Φλωρεντία και γενικά τη Τοσκάνη..
Θα ήθελα πολύ να πάω ξανά....& να ξαναπάω...& να ξαναπάω..
Όσες περισσότερες φορές γίνεται..
Έγραψα πόσο θέλω να ξαναπάω??? :-)

----

Θα το ξέχναγα.. Σας χρωστώ ιταλικό παγωτάκι σήμερα..
Δροσιστείτε λίγο.. :ΡΡ
Υ.Γ. Η σημερινή ανάρτηση ήταν έτοιμη για να αναρτηθεί νωρίτερα.., προσωπικοί λόγοι το ανέβαλαν...Την αφιερώνω σε ένα φίλο που δε πρόλαβε να αναρτήσει τις δικές του φωτό..Να είστε καλά!

Παρασκευή, 12 Σεπτεμβρίου 2008

37ο Φεστιβάλ Βιβλίου


"Ένα βιβλίο πρέπει να είναι το τσεκούρι που σπάει την παγωμένη θάλασσα μέσα μας.." (Φ. Κάφκα)

Στη Διονυσίου Αρεοπαγίτου, στον πιο αγαπημένο πεζόδρομο της πόλης, θα πραγματοποιηθεί το 37ο Φεστιβάλ Βιβλίου από τις 12 ως τις 28 Σεπτεμβρίου. Θα συμμετάσχουν 300, περίπου, εκδότες σε 228 περίπτερα, με σχεδόν 50.000 τίτλους, ενώ θα πραγματοποιηθούν αρκετές εκδηλώσεις, όπως ομιλίες Ελλήνων και ξένων συγγραφέων, αναγνώσεις βιβλίων και δύο μαραθώνιοι ευρωπαϊκής ποίησης στο λόφο του Φιλοπάππου.

Το φετινό Φεστιβάλ Βιβλίου είναι αφιερωμένο στον διαπολιτισμικό διάλογο, με τη συμμετοχή πρεσβειών χωρών της Ευρώπης.

Το φετινό σύνθημα είναι: «Οι καλές ιστορίες κάνουν τον κόσμο καλύτερο»..και όντως τα καλά βιβλία μπορούν να αλλάξουν τη ψυχοσύνθεση μας.. και εντέλει τον κόσμο!

Τι πιο όμορφο από ένα φθινοπωρινό περίπατο στη σκιά της Ακρόπολης και παράλληλα να σου δίνετε η δυνατότητα να ενημερωθείς για νέους τίτλους και να χαζέψεις παλαιότερους. Δυστυχώς υπάρχει ακόμη το ενδεχόμενο να μεταφερθούν οι εκθέσεις βιβλίου από τη Δ. Αρεοπαγίτου, σύμφωνα με αίτημα του ΚΑΣ (όπως λέγαμε και το Μάιο). Μένει να δούμε αν θα γίνει πράξη. Εύχομαι όχι, να συνεχίσουν να πραγματοποιούνται εκεί οι εκθέσεις βιβλίων..

Ώρες λειτουργίας: κάθε μέρα από 18:00 μέχρι 22:30, Παρασκευές και Σάββατα έως τις 23:00, Τις Κυριακές 10:00 π.μ. μέχρι 22:30.


Έκθεση Φωτογραφίας: "Τα Ανθρώπινα Δικαιώματα στο Σύγχρονο Κόσμο"


Στη παραπάνω φωτό, ένα νεογέννητο παιδί είναι σκεπασμένο με ένα σακί από αλεύρι αντί για κουβέρτα, μέσα σε μια πτέρυγα ενός κρατικού νοσοκομείου στη Μανίλα.

Αν ο δρόμος...σας βγάλει στο Γκάζι, μη παραλείψετε να περάσετε από την ενδιαφέρουσα έκθεση φωτογραφίας "Τα Ανθρώπινα Δικαιώματα στο Σύγχρονο Κόσμο", η οποία πραγματοποιείται στην Τεχνόπολη, από τις 11 έως και τις 13 Σεπτεμβρίου!

Όσοι πάνε, θα αντικρύσουν μια αλήθεια,...που όσο μακρινή κι αν φαίνεται, στην πραγματικότητα υπάρχει πάντα δίπλα μας..Οι φωτογραφίες δεν πρόκειται να προκαλέσουν με την ωμή βία (π.χ. κομμένα πόδια.., χέρια..κλπ), αλλά αντίθετα, όπως η παραπάνω, με ιδιαίτερο τρόπο να προκαλέσουν συναισθήματα και σκέψεις..

Στόχος....η ενημέρωση της νεολαίας σχετικά με τα ανθρώπινα δικαιώματα και η ενθάρρυνσή της για την προάσπιση τους.


Είσοδος Ελεύθερη

Τεχνόπολις (Γκάζι), αίθουσα Κωνστ. Καβάφης
Ώρες: 10.00- 22.00
Site: http://www.youthforhumanrights.org/

Τετάρτη, 10 Σεπτεμβρίου 2008

EarthDance 2008

Αυτό το σαββατοκύριακο (13-14/9) είναι γεμάτο με ενδιαφέροντα φεστιβάλ..

Το EarthDance – το Διεθνές Φεστιβάλ χορού για την Ειρήνη - ανοίγει τις πύλες του, το Σαββάτο και την Κυριακή σε Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Σαντορίνη, Κέρκυρα και Υπάτη..

Περισσότερες από 350 πόλεις σε 60 χώρες ενώνονται μέσω του χορού.. για την υποστήριξη της παγκόσμιας ειρήνης.., δημιουργώντας το μεγαλύτερο συγχρονισμένο φεστιβάλ χορού παγκοσμίως.

Στην Αθήνα, παρουσιάζονται φέτος περισσότερα από 50 σχήματα, dj’s, εκθέσεις και αφιερώματα στο σύγχρονο κινηματογράφο στην Παραλία του Παλαιού Φαλήρου από νωρίς το απόγευμα και στο club Ammos μέχρι την ανατολή.

Στην υπηρεσία της ειρήνης ανά την Ελλάδα τίθενται επίσης το θέατρο Κήπου στη Θεσσαλονίκη, το beach bar στην παραλία της Περίσσας στη Σαντορίνη, το Παλαιό Κάστρο στην Κέρκυρα και το Πάρκο Τεχνών Χώρα, στην Υπάτη.

H πεμπτουσία του EarthDance είναι ένα παγκόσμιο link στις 13 Σεπτεμβρίου (00.00 GMT), το οποίο ενώνει μέσω του internet 350 πόλεις σε 60 χώρες, σε μια κοινή έκκληση για ειρήνη.

Ακόμα και όσοι δεν μπορέσουν να επισκεφθούν κάποιες από τις εκδηλώσεις, θα υπάρχει η δυνατότητα να παρακολουθήσουν το link στο http://www.earthdance.gr/, αλλά και να ακούσουν live τόσο το πρόγραμμα του after party στο Ammos στον Άλιμο μέσω της ιστοσελίδας http://www.danceradio.gr/, αλλά και του φεστιβάλ της Θεσσαλονίκης από το http://www.waveradio.gr/. Συντονιστείτε!

Πηγή: goculture

Επίσης, στις 12 & 13 Σεπτεμβρίου, στο Ανοιχτό Πέτρινο Θέατρο Αργυρούπολης, οι Πολίτες για την Αφρική διοργανώνουν συναυλία για να φτάσει ο γιατρός εκεί που μια απλή ασθένεια σκοτώνει χιλιάδες παιδιά.

Στη συναυλία συμμετέχουν αξιόλογοι καλλιτέχνες : Νίκος Ξύδης, Βραδυνυ Τύπυ, Γυμνά Καλώδια, Ζακ Στεφάνου και η μΠάντα-Κοάλα, Υπόγεια Ρεύματα, Κωνσταντίνος Βήτα, Νατάσσα Μποφίλιου, Αλέξανδρος Εμμανουιλίδης, Encardia, Afrolab Percussion, SkaNonTropo, Trap.

Γενική Είσοδος : 10.00 €
Τα έσοδα θα διατεθούν στην δημιουργία της κλινικής στην Kucha, του Ομοσπονδιακού κρατιδίου Gamo Gofa, στην Νότια Αιθιοπία. Δίνοντας την ευκαιρία σε 75.000 ανθρώπους να εξασφαλίσουν πρόσβαση σε υπηρεσίες υγείας. Η περιοχή δεν διαθέτει καμία ιατροφαρμακευτική περίθαλψη και τα παιδιά, αλλά και οι ενήλικες, πεθαίνουν από ασθένειες που θα μπορούσαν να θεραπευτούν σε μια εβδομάδα με την κατάλληλη αγωγή. Αυτό το κενό φιλοδοξούν να καλύψουν οι Πολίτες για την Αφρική.

Αν θέλετε περάστε από το site τους και ενημερωθείτε για τις σχετικές τους δραστηριότητες..

Δευτέρα, 8 Σεπτεμβρίου 2008

Καλό ταξίδι street spirit..

Μια από τις πιο ταξιδιάρικες ψυχές της μπλογκόσφαιρας, δεν θα ειναι πλέον κοντά μας..

Street Spirit περίμενα να διαβάσω νέα, να δω φωτογραφίες από το ταξίδι.. που τόσο ήθελες να μοιραστείς μαζί μας..., ειρωνία...

Το τελευταίο σχόλιο σου:

"roadartist, αν περίμενες μέχρι τώρα, άξιααααα, ελπίζω λίγο ακόμη να μη σε πειράξει, θα είναι πολύ λίγο όμως... ;)"

Μακάρι να ήταν φάρσα..

Δυστυχώς η ζωή παίζει περίεργα παιχνίδια..

Καλό ταξίδι.."όλα είναι δρόμος"..

Αργύρης Μπαρής

Στις αρχές του Αυγούστου έλαβα ταχυδρομικώς ένα δέμα από τον αγαπητό συνblogger Επίκουρο, με 4 ποιητικές συλλογές του Αργύρη Μπαρή.
Τον ποιητή δεν τον γνώριζα.. και ο Βαγγέλης στάθηκε η αφορμή για να ‘συναντηθούμε’..
Μαζί ο Επίκουρος είχε και μια επιστολή, η οποία ξεκινούσε κάπως έτσι: "Όλοι εμείς που κληθήκαμε, από τύχη ή από επιλογή άγνωστης δύναμης, να γίνουμε συνοδοιπόροι του Αργύρη Μπαρή"...

Τελικά και τις 4 ποιητικές συλλογές, τις διάβασα μέσα σε ένα απόγευμα.. Η γραφή του Μπαρή με «πήρε» όντως μαζί της..

Περαιτέρω συστάσεις σχετικά με τη ζωή του ποιητή μπορείτε να καταλάβετε διαβάζοντας αυτήν την ανάρτηση του Επίκουρου..

Σήμερα θέλησα να μοιραστώ μαζί σας κάποια αποσπάσματα από τη ποίηση του Αργύρη Μπαρή που ξεχώρισα. Σίγουρα στο μέλλον θα ανατρέξω ξανά σε αυτή.

Από τη συλλογή : Οράματα στους δρόμους

"Κούρασε η νηνεμία.
Τρέφεται με κίνηση η ζωή
σελώνω την αυγή.
Οι καναπέδες ευλογία του κατεστημένου
ξηλώστε τους
."

"Τα πιο όμορφα ταξίδια μου
τα έκανα με τις παιδικές βαρκούλες,
που καλαφάτιζα μικρός,
χωρίς κομπιούτερ,
δείχτες,
προγράμματα,
στόχους.
Μονάχα με παιδική φωτιά."

Από τη συλλογή: Μπροστά στον καθρέφτη

"Η επικοινωνία είναι χρέος.
Θέλω να σταθώ
πιστεύω στον άνθρωπο.
Έλα, τι καρτερείς;
Τα νερά στους καταρράχτες σταμάτησαν στη
μέση της κάθετης πτώσης τους.
Τα πλατάνια κι οι βράχοι γονάτισαν.
Οι πέτρες αναζητούν τις ρίζες τους.
Κι η Γη σύγκορμη κρυώνει

Κρυώνει πολύ."

"Οι Θεοί μου
απλοί άνθρωποι,
με μάτια γεμάτα ουρανούς
και χείλη κεράσια.
Και μετά το Χριστό
και μετά το Μαρξ
παράμειναν
αγρότες
ψαράδες
λατόμοι."

Από τη συλλογή: Αβεβαιότητες στους δρόμους

"Τ’ αποφάσισα
θα γκρεμίσω τον Όλυμπο
κι ένα κομμάτι του Ουρανού.
Γελάτε:
Τα πιο γελοία πράγματα της ζωής είναι τα σοβαρά
Τα πιο αναθεωρήσιμα τα λογικά
Τα πιο άγνωστα τα γνωστά
Τα πιο αιώνια τα αενάως φθαρτά.
Η μάνα μου δίπλα μου μ’ ακούει και ανησυχεί
Κι όλο ψιθυρίζει
‘κοιμήσου παιδί μου κοιμήσου’".

Από τη συλλογή: Ροές

"Οι ρωγμές που είχα μέσα μου
γέμισαν χώμα,
γιασεμιά
και αηδονοφωλιές.
Τα χιονισμένα τοπία
κυκλάμινα,
τραγούδια ρυακιών
και πράσινα θεόρατα δέντρα.

Μου φτάνουν."

«Ο ύπνος είναι απάτη
Τα μάτια σας ολάνοιχτα
Κάτι μας ετοιμάζουν
Κάτι σκοτεινό
Είναι ευγενικοί
Μας νανουρίζουν
Τα μάτια σας ολάνοιχτα


Ποίηση με ευγλωττία, άμεση και αυθόρμητη. Γεμάτη δύναμη, ενέργεια..αγάπη για την ομορφιά της φύσης.., για την αλήθεια, ζωσμένη με μια αέναη κίνηση.. Είναι σίγουρο οτι θα ανατρέχω συχνά στα γραπτά του Μπαρή και θα μοιραστώ ξανά στίχους και αποσπάσματα της μαζί σας.

Να ένα ακόμη πολύτιμο "δώρο" που κέρδισα μέσω του blogging...
Ενα μεγάλο ευχαριστώ για τη κίνηση σου Βαγγέλη, το εκτίμησα πραγματικά, να είσαι καλά..

Παρασκευή, 5 Σεπτεμβρίου 2008

Green Design Festival

Μπορείτε να φανταστείτε την Αθήνα….καταπράσινη??...
Το Green Design Festival, το πρώτο φεστιβάλ οικολογικού design στην Ελλάδα, το οποίο θα πραγματοποιηθεί φέτος στην Αθήνα θα προσπαθήσει μέσω της τέχνης να αναπαραστήσει αυτό ακριβώς..

Από τις 10 Σεπτεμβρίου έως την 1η Οκτωβρίου περισσότεροι από 70 αρχιτέκτονες, σχεδιαστές, γραφίστες, fashion και street artists μέσω της φαντασίας τους θα δημιουργήσουν μία εικόνα της πόλης πιο φιλική προς το περιβάλλον… σε κεντρικούς σταθμούς του Μετρό και πλατείες της Αθήνας..

Συγκεκριμένα, στην πλατεία του Συντάγματος θα εγκατασταθεί το Ecomuseum, ένα οικολογικό αντιμουσείο, στο οποίο θα παρουσιάζονται εκθέσεις φωτογραφίας, πράσινης μόδας, έργα βιομηχανικού σχεδιασμού, video και mixed media. Επίσης, θα υπάρχει μια ‘πράσινη’ βιβλιοθήκη, με βιβλία για παιδιά, κόμικς, εκδόσεις, επιστημονικά συγγράμματα, και ένα μικρό ανοιχτό αμφιθέατρο για συναυλίες και εκπαιδευτικά δρώμενα.

Στις περισσότερες κεντρικές γωνιές της πόλης γραφίστες θα στήσουν τους δικούς τους διαδραστικούς χάρτες της Αθήνας και street artists θα «φυτέψουν» τα δικά τους εικαστικά δέντρα.



Υπάρχει η φιλοδοξία το κέντρο της πόλης να μετατραπεί σε ένα πολύχρωμο δάσος από μεγάλα graffiti σε μορφή γιγάντιων δέντρων.

Η ιδέα του Green Design Festival ανήκει στην Brainlab, ένα νεοσύστατο μη κερδοσκοπικό φορέα που ιδρύθηκε από αρχιτέκτονες και επιμελητές. Το φεστιβάλ τελεί υπό την αιγίδα του Δήμου Αθηναίων.
Για περισσότερες πληροφορίες : http://www.greendesignfestival.gr/

ΥΓ 1. Για λίγες ακόμη ημέρες, μέχρι τις 5 Οκτωβρίου, θα παρουσιάζεται στο Μουσείο Ηρακλειδών στο Θησείο, η πολύ ενδιαφέρουσα έκθεση "Ο Toulouse-Lautrec και η Belle Epoque στο Παρίσι και την Αθήνα". Αξίζει..Όποιος ενδιαφέρεται, μη τη χάσει...

2. Μεγάλη συναυλία για τα δάση, με 15 κορυφαίους καλλιτέχνες, θα πραγματοποιηθεί στις 22 Σεπτεμβρίου στο Καλλιμάρμαρο. Τα εισιτήρια διατίθενται στα Metropolis και στην ιστοσελίδα ticketservices.gr, στην τιμή των 10€.

Τετάρτη, 3 Σεπτεμβρίου 2008

Έλλη Λαμπέτη

Σαν σήμερα, πριν από 25 χρόνια, έφυγε η Έλλη Λαμπέτη.
(13/4/1926-3/09/1983).
Η Λαμπέτη υπήρξε μια καλλιτέχνιδα μύθος.., μία γυναίκα με σπάνια ευαισθησία, δύναμη, ταλέντο, αξιοπρέπεια..
Οι ερμηνείες της καθηλωτικές, οι δουλειές της αξιόλογες.. Καθοριστική υπήρξε η συμμετοχή της στο έργο "Γυάλινος κόσμος" στο θέατρο του Κάρολου Κουν, καθώς εκείνο τη καθιέρωσε ως ξεχωριστή ηθοποιό.

Στο παρακάτω αφιέρωμα από την εκπομπή «Μηχανή του χρόνου», όποιος επιθυμεί μπορεί να γνωρίσει κάποια στοιχεία για τη ζωή της Λαμπέτη, να δει φωτογραφίες και σκηνές απο έργα της....σίγουρα περισσότερα απ'όσα θα χωρούσαν σε ένα post... Όποιος δεν το έχει δεί, ευκαιρία να αφιερώσει σήμερα λίγο από το χρόνο του.

Το σημερινό post, ένας μικρός φόρος τιμής.. στη μνήμη της.

Όποιος θέλει να το δει, ας κλείσει τη μουσική στο κάτω μέρος του blog..










..το άστρο της δε πρόκειται να σβήσει ποτέ..
Related Posts with Thumbnails