Σάββατο, 29 Νοεμβρίου 2014

Τίτος Πατρίκιος, «Σε βρίσκει η ποίηση»



Εκεί που αναρωτιέσαι για πράγματα  
που για πρώτη φορά αντικρίζεις 
για πράγματα χιλιοειπωμένα που έχουν πια περάσει 
για πράγματα που ξαφνιάζουν κι ας γίνονται κάθε μέρα 
για πράγματα που έλεγες δε θα συμβούν ποτέ 
και τώρα συμβαίνουν μπρος στα μάτια σου
 γι’ άλλα που επαναλαμβάνονται μ’ ελάχιστες παραλλαγές 
για πράγματα που πουλιούνται μόλις πιάσουν κατάλληλη τιμή 
για πράγματα που σάπισαν με το πέρασμα του καιρού 
ή που ήσαν σάπια απ’ την αρχή και δεν το έβλεπες 
εκεί που απορείς για πράγματα που μπόρεσες να κάνεις 
για πράγματα σοβαρά ή ανόητα που ρίσκαρες τη ζωή σου 
για πράγματα σημαντικά που τα κατάλαβες αργότερα 
για πράγματα που τα φοβήθηκες 
κι απέφυγες ν’ αναλάβεις 
για πράγματα που τα προγραμμάτισες και δε σου βγήκαν 
γι’ άλλα που τα σχεδίασαν άλλοι και βγήκαν διαφορετικά 
για πράγματα που σου έτυχαν χωρίς να τα περιμένεις 
για πράγματα που μόνο τα ονειρεύτηκες 
και κάποτε, μία στις χίλιες πραγματώθηκαν…

Εκεί πάνω σε βρίσκει η ποίηση.


Εκεί που συλλογίζεσαι ποιος είσαι και τι έκανες
πόσο ανοίχτηκες στους άλλους για να σε δεχτούν
πόσο επιδείχτηκες στο κοινό για να του αρέσεις
πως κλείστηκες τόσο πολύ για να προστατευτείς
σε τι έφταιξες σ’ εκείνους που σε απέρριψαν
για πόσο το ανέβαλλες κι εσύ να τους απορρίψεις
πότε έδωσες ένα στήριγμα σε κάποιον που το χρειαζόταν
πότε εγκατέλειψες τον άνθρωπο που σε είχε ανάγκη
πόσο αντέδρασες όταν έβλεπες να πλουτίζουν 
αυτοί που έλεγαν ότι μάχονται για τους φτωχούς
όταν άκουγες να δημηγορούν υπέρ των αδικημένων
εκείνοι που αδικούσαν έχοντας πάντα δίκιο
πόσο ενίσχυσες αυτούς που τους προσφέρθηκες να σε δυναστεύουν
πόσο με τη δράση σου βοήθησες να ανατραπούν
ως πότε απόλυτα δεχόσουν τις μονολιθικές αλήθειες
πόσο αντιπάλεψες την κάθε φορά ακράδαντή σου πίστη
για πόσο φερόσουν σαν πιστός ενώ πια δεν πίστευες
πόσο αφέθηκες στα παρορμήσεις σου, πόσο τις δάμασες
πόσο προχώρησε η γνώση σου, πόσο δοκιμάστηκε
ως που κατόρθωσε να φτάσει η πράξη σου, πού στόμωσε
πόσο άργησες ή πόσο βιάστηκες για μια κρίσιμη απόφαση…

Εκεί απάνω σε βρίσκει η ποίηση.

Τίτος Πατρίκιος
«Εκεί σε βρίσκει η ποίηση»  (Απόσπασμα)
Εκδόσεις Κίχλη

Αξίζει να ακούσεις τον ίδιο τον ποιητή να διαβάζει ολόκληρο το εξαιρετικό του ποίημα :

 

Δευτέρα, 24 Νοεμβρίου 2014

"On Reading", εξαιρετικές φωτογραφίες του André Kertész



Sculpture of Henry Moore, England, 1980


Academie Francaise, Paris (library) Kertész, André 1929


Budapest (large statue and woman reading on stool)


Buenos Aires (man reading while walking), 1962


Café du Dome, Winter Morning, Paris (woman in café), 1928


Long Island University, New York, 1963


Circus, New York (performer lying on bench reading), 1969


Boy reading newspaper, 1944


Man Reading with Magnifying Glass, New York, 1959


Esztergom, Hungary (three boys reading), 1915 


Greenwich Village, New York 
(woman reading in fire escape window), 1963


Young man seated near window, Martinique, 1972


Washington Square, New York City, 1969


Norman Dello Joio composing at a piano

«On Reading»: αποτύπωση από το φακό του André Kertész της απορροφητικής δύναμης της ανάγνωσης...

Ο André Kertész φωτογράφησε ανθρώπους σε διάφορα μέρη του κόσμου την ώρα που διάβαζαν, ανάμεσα στα έτη 1920 και 1970, προσπαθώντας να αιχμαλωτίσει την απορροφητική δύναμη αυτής της μοναχικής δραστηριότητας. Οι αναγνώστες σε κάθε πιθανή θέση - σε στέγες σπιτιών, στα δημόσια πάρκα, σε πολυσύχναστους δρόμους, κ.α. - αιχμαλωτίζονται σε μια βαθιά προσωπική, αλλά πανανθρώπινη στιγμή.

Τετάρτη, 19 Νοεμβρίου 2014

road trip: Πήλιο, στο παραμυθένιο δάσος των νεράιδων...



Καθώς ξεκινάμε λοιπόν να φτάσουμε Ζαγορά του Πηλίου είναι θαμπός ο δρόμος...
με βροχή, γεμάτος ομίχλη, μας εξαναγκάζει να σταθμεύσουμε στα Χάνια...
Έτσι βράδυ λίγο πριν τα μεσάνυχτα, βρισκόμαστε στο "Χάνι του Ζήση", 
καθόμαστε στην τραπεζαρία και ζητάμε κάτι να φάμε (ε, και να πιούμε)...


Από πάνω σου βλέπεις την εξής πινακίδα
"στις 4/4/1912 ο Ελευθέριος Βενιζέλος έφιππος, μαζί με την ακολουθία του, 
στο διάβα του για τη Ζαγορά στάθμευσαν για γεύμα και αναψυχή."
Βρε για δες τα μεγάλα πνεύματα...
στο ίδιο μέρος, με την ίδια (προφανώς) αφορμή
μα μόνο με μια διαφορά 102 ετών...


Το πρωί ξυπνάς, ανοίγεις το παντζούρι, μα όλα φαίνονται θαμπά
ομίχλη παντού, σε καλημερίζει
καιρός για συνέχεια παρακάτω 


Αφήνεις τους άλλους, περπατάς στο δρόμο
δίπλα από το δάσος...


περνάς από παραμυθένια ξύλινα σπίτια που με το αμάξι ίσως δε θα τα παρατηρούσες...
Τρελή υγρασία, τσουχτερό κρύο, εντούτοις μια ατμόσφαιρα φανταστική.


Προχωράς και άλλο, δεν χορταίνεις τούτα τα χρώματα
σαν να ξεπετάχτηκαν από τον καμβά ενός ζωγράφου...


Η ομίχλη καλύπτει τα πάντα, κοιτάς το βάθος του τοπίου
που θυμίζει σκηνές από κάποια ταινία του Αγγελόπουλου .


Ψάχνεις εναγωνίως παντού τριγύρω να βρεις την αληθινή ομορφιά και όταν τη βλέπεις εκεί μπροστά σου, απλή, φυσική, αυθόρμητη, πηγαία και μαγική 
απλά στέκεις αποσβολωμένος να την κοιτάς...
Τα λόγια δεν φτάνουν για να την προσεγγίσουν
δεν είναι τυχαίο ότι για αυτό το δάσος έχουν γεννηθεί τόσοι μύθοι.


Στο δρόμο ξανά για την Πορταριά


Είναι δυνατόν, σκέφτεσαι, να υπάρχει τόση διάχυτη ομορφιά
και μερικές φορές, ίσως αδυνατείς να εξηγήσεις ότι τέτοια τοπία είναι σαν ένα όνειρο
ειδικά για έναν άνθρωπο της πόλης... 


Στη διαδρομή, πορευόμαστε πάνω / δίπλα από τα σύννεφα, στην κυριολεξία...


...η ομίχλη κατεβαίνει και παράλληλα ακολουθεί...


Στο βάθος ο Βόλος...


Στην Πορταριά μια ζωγραφιά, τιμά τους μυθικούς Κενταύρους
άλλωστε αυτό είναι το βουνό τους...


Εδώ η κεντρική πλατεία στις Μηλιές...


ένα πανέμορφο χωριό με δική του δανειστική βιβλιοθήκη


τουριστικά μαγαζιά 


στάση στο καφέ "το Ρόδο και το αηδόνι"


κάτι ζεστό δίπλα από το τζάκι...


Τσαγκαράδα... 
...στο Πήλιο το κάθε ένα χωριό, ανταγωνίζεται σε ομορφιά τ' άλλο...
Τόσο φθινοπωρινό το σκηνικό, που εκπλήσσεσαι από την 
τόση μαγεία της υπενθύμισης της εναλλαγής των εποχών...


Μονοπάτια γεμάτα με κάστανα...


Στο μαγικά παραμυθένιο δάσος των νεράιδων, 
γιατί αν υπάρχουν νεράιδες σίγουρα εδώ θα κοιμούνται...
Οι μύθοι που γεννήθηκαν και ακολουθούν αυτό το δάσος, δεν είναι τυχαίοι.


Ξανά στο δρόμο... με το αυτοκίνητο
χαζεύεις από το τζάμι και φοβάσαι μη τυχόν 
ξυπνήσεις τις νεράιδες που σου κρύβονται πίσω από τα δέντρα...


Είχα πάρει μαζί μου ένα βιβλίο με τις εντυπώσεις της Βιρτζίνια Γουλφ από το ταξίδι της στην Ελλάδα, το προσωπικό της ημερολόγιο και με ταξίδευε παράλληλα...
Το αστείο είναι ότι η Βιρτζίνια Γουλφ με ακολουθούσε και στο περσινό μας ταξίδι (ακριβώς ίδια εποχή), αλλά τότε όμως στην Βόρεια Εύβοια. 

****

"Ταξίδι είναι οι άνθρωποι
μα πιο πολύ ταξίδι
είναι το πάθος 
να μοιραστείς το δρόμο."
Αρθούρος Ρεμπώ

Θυμήσου και αυτό! Πέρσι τέτοια εποχή : road trip στην βόρεια Εύβοια

Παρασκευή, 14 Νοεμβρίου 2014

Εκεί ψηλά στον Υμηττό



Μεσημέρι Κυριακής πεζοπορία στο αισθητικό δάσος της Καισαριανής... 
ξάφνου αρχαίοι κίονες μπροστά...


Και αυτή η μοναδικά μαγική αίσθηση


μέσα στο δάσος να μπερδεύεις τα βήματα σου σε κτίσματα αρχαίων ναών...


Δρασκελίζεις μέσα και χαζεύεις τον ουρανό από τις σχισμές τους...


Γιατί ας μη το κρύβουμε


Και η ιστορία πάλι σαν να σου κρυφογελά. Ανάμεσα στα λείψανα της παλαιοχριστιανικής βασιλικής του 5ου-6ου αιώνα, όπου και κτίσθηκε τον 10ο αιώνα ναός αφιερωμένος στους Ταξιάρχες. Νότια κτίσθηκε στα χρόνια της Φραγκοκρατίας η καθολική εκκλησία του Αγίου Μάρκου, απ’ όπου και η ονομασία Φραγκομονάστηρο. 


Βρισκόμαστε εδώ, στο Λόφο των Ταξιαρχών


και από εδώ έχουμε πανοραμική θέα


κυκλάμινο στον Υμηττό


από τη μια το φως παίζει με τα κλαδιά, τα φύλλα και τις σταγόνες της υγρασίας


από την άλλη αγγίζει την αττική γη που απλώνεται μοναδικά μπροστά σου...


Ξάφνου θυμάσαι το απόσπασμα που διάβασες πρόσφατα & ταυτίζεσαι απόλυτα μαζί του... : 

«Σήμερα – τι όμορφα που ήταν σήμερα – στη μικρή στρογγυλή βυζαντινή εκκλησία στους πρόποδες του Υμηττού. Γιατί δεν μπορούμε να ζήσουμε για πάντα έτσι; Αναρωτήθηκα – όχι πως ο καιρός είχε ζεστάνει αρκετά, αλλά η βροχή και ο αέρας είχανε σταματήσει. Κι η ζωή έμοιαζε τόσο ελεύθερη, γεμάτη απ’ όλα τα καλά – φύση άγρια, θυμάρι, κυπαρίσσια…» 

(Βιρτζίνια Γουλφ, Κυριακή 24 Απριλίου 1932 // Από το ημερολόγιο της, "Μάης και Ελλάδα μαζί")

Βυζαντινά μνημεία Αττικής : www.eie.gr/byzantineattica
Related Posts with Thumbnails