Τρίτη, 28 Ιουνίου 2016

Στολίδι το Κέντρο Πολιτισμού του Ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος... Θα το σεβαστούμε, θα το αξιοποιήσουμε;



Είναι πραγματικό στολίδι το Κέντρο Πολιτισμού του Ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος... 
Το επισκέφτηκα δυο φορές το Σαββατοκύριακο, παρακολουθώντας ξεναγήσεις και εκδηλώσεις. Είναι σχεδόν έτοιμο να παραδοθεί στο κοινό, ακριβώς στους προκαθορισμένους χρόνους του.  Το διπλό κτιριακό συγκρότημα που θα στεγάσει τη νέα Εθνική Βιβλιοθήκη και τη νέα Εθνική Λυρική Σκηνή της Αθήνας εντυπωσιάζει τον επισκέπτη.

Μια λωρίδα θάλασσας μπροστά στα κτίρια της Εθνικής Βιβλιοθήκης & της Εθνικής Λυρικής Σκηνής. ‪#‎speechless‬ ‪#‎renzopiano‬
**

Περπάτησα σε όλη την έκταση του, παρακολούθησα ξεναγήσεις στα κτίρια και συναυλίες, επισκέφτηκα την εικαστική έκθεση "Φως και Χρώμα Ελληνικό στη Ζωγραφική του Τέτση", ξάπλωσα στο γρασίδι του, περπάτησα στους κήπους του, ατένισα από ψηλά τα τέσσερα σημεία του ορίζοντα από τον Πειραιά μέχρι το Λυκαβηττό και την Ακρόπολη. Πρόκειται πραγματικά για ένα στολίδι, που το ελληνικό δημόσιο δε θα μπορούσε ποτέ να κατασκευάσει. Το ερώτημα πλέον είναι κατά πόσο θα μπορέσει το δημόσιο να το συντηρήσει, αλλά και εμείς οι πολίτες να το σεβαστούμε πραγματικά.


Παρακολούθησα ξενάγηση στο εσωτερικό της νέας Εθνικής Βιβλιοθήκης. Όποιος αγαπά τις βιβλιοθήκες και γνωρίζει σε ποια κατάσταση βρίσκονται στην Ελλάδα, δε γίνεται να μην εκστασιαστεί - αντικρίζοντας αυτό το καινούργιο κτίριο. Πόσο μάλλον αν γνωρίζει σε τι δύσκολες συνθήκες λειτουργούσε η ΕΒΕ τα τελευταία χρόνια...


Το νέο κτίριο είναι σχεδιασμένο με δυνατότητα φιλοξενίας μέχρι και 3 εκατομμυρίων βιβλίων και με ειδικά διαχωρισμένους χώρους ανάλογα με τις κατηγορίες κοινού. Χώρους για τα παιδιά "μικρούς" αναγνώστες, για ερευνητές, για φοιτητές, για ηλικιωμένους κλπ. 


Σύγχρονη βιβλιοθήκη, απόλυτα εντυπωσιακή. 
Ένα ζωντανό όνειρο για τους λάτρεις των βιβλιοθηκών.


Μέσα στο κτίριο όλα μύριζαν καινούργιο. 


Το κτίριο είναι σχεδιασμένο να υποδέχεται το ηλιακό φως εσωτερικά. Διαθέτει μοντέρνα, ευχάριστη και πολύχρωμη επίπλωση. Δεν παραπέμπει σε κάποιο περιβάλλον "μουσείου", αντίθετα σε προδιαθέτει να αισθανθείς θετικά, όμορφα, άνετα.  


Παράλληλα είναι απόλυτα προσαρμοσμένο στις απαιτήσεις της νέας ψηφιακής εποχής. 


Ένα κτίριο που κεντρίζει το ενδιαφέρον του επισκέπτη.

Αγορά• κοινός τόπος συνάθροισης μεταξύ της ΕΒΕ και της ΕΛΣ. 
‪#‎snfcc‬ ‪#‎lookingdown‬ ‪#‎snfccmetamorphosis‬ ‪#‎renzopiano
**‬

O διάσημος Ιταλός αρχιτέκτονας Renzo Piano, ονόμασε το χώρο ανάμεσα στα δύο κτίρια «Αγορά», με σκοπό να αποδώσει και να τονίσει την αρχαιοελληνική έννοια, θέλοντας να γίνει ένας κοινός τόπος συνάθροισης και σημείο έλξης των Αθηναίων. 


Το έργο κόστισε 560 εκ. ευρώ, δούλεψαν σε αυτό περίπου 6.500 άνθρωποι και ολοκληρώθηκε σε 10 χρόνια. Τα συναισθήματα που ένιωσα περιδιαβαίνοντας το, ήταν σίγουρα από τη μια χαρά και αισιοδοξία, μα από την άλλη ανασφάλεια για το αν θα μπορέσουμε να σταθούμε άξιοι να το εκμεταλλευτούμε και να το σεβαστούμε. 
Οι φόβοι, οι σκέψεις, οι ενδοιασμοί είναι πολλοί και φοβάμαι όχι αβάσιμοι. 


Τι να πρώτο θαυμάσεις; 
Το τεχνητό κανάλι 400x30 μ., ακριβώς μπροστά από τα κτίρια της ΕΒΕ και της ΕΛΣ,
 όπου μπορούν να διεξαχθούν μέχρι και ιστιοπλοϊκοί αγώνες; 


Τα προσεγμένα υλικά κατασκευής (πεντελικό μάρμαρο, ξύλο, μπετόν, γυαλί, ); 


Το πάρκο των 170 στρεμμάτων με μεσογειακή βλάστηση, το οποίο σχεδίασε η Ντέμπορα Νέβινς και συναγωνίζεται σε έκταση τον Εθνικό Κήπο;  Στην ξενάγηση ειπώθηκε ότι ήδη τα τελευταία μόλις δυο χρόνια έχει αλλάξει η πανίδα της περιοχής. 


Ναι το έργο είναι φοβερό και σχεδόν έτοιμο. Πρόκειται για ένα έργο μεγάλης εξωστρέφειας, μα και δυναμικής καθώς συνδυάζει όπερα, βιβλιοθήκη, κάτι που σημαίνει και κέντρο έρευνας, πάρκο και ευρύτατη φύση δράσεων σχεδιασμένων για ενεργούς πολίτες. Ίσως αυτή η δωρεά από το Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος να έχει τη δύναμη να αναδιαμορφώσει την ποιότητα της ζωής μας, να αλλάξει τη ζωή της πόλης.  Η ουσιαστική και μόνη ανάπτυξη μιας χώρας ξεκινά από τη δημιουργία βιβλιοθηκών, κέντρων πολιτισμού και γνώσης. Αυτά προκαλούν την όποια μορφή αναγέννησης. 


Μπορεί αυτό το έργο να αποτελέσει αφορμή να ενταχθεί το βιβλίο, η όπερα, οι τέχνες, ποικίλες προσεγμένες πολιτιστικές εκδηλώσεις μέσα στη ζωή μας;

Η Αθήνα διψά για το έργο. Το χρειάζεται. 
Πόσο όμως εφικτό είναι να συντηρηθεί και να αναγεννήσει ένα όραμα, ειδικά τη συγκεκριμένη στιγμή, με βάση τις δυσκολίες που βιώνει η χώρα μας;  

Εξαιρετική η εικαστική έκθεση με έργα του Τέτση. 
Ανοικτή στο κοινό έως και τις 31.07.2016.
Ελεύθερη είσοδο
**

Στιγμές απλά αναλογιζόμενη ότι η Εθνική Βιβλιοθήκη για ένα διάστημα αδυνατούσε να πληρώσει το ρεύμα στο κτήριο της, αναρωτιέμαι πραγματικά πως θα σηκώσει το βάρος της συντήρησης ενός τόσο θαυμάσιου μα όμως τιτάνιου έργου. Όπως και η Λυρική.

Ηλιοβασίλεμα από το "Φάρο",
 το πιο ψηλό σημείο του ΚΠΙΣΝ.

Ας ήρθε για να μείνει & 
να αναδιαμορφώσει την πόλη και τις ζωές μας... #wishfulthinking #snfcc
**

Πέρα από τους προβληματισμούς, όλοι εμείς είμαστε οι πρώτοι που θα πρέπει να διεκδικήσουμε, αυτό το στολίδι να μπει στις ζωές μας ουσιαστικά. Εμείς θα πρέπει πια ν' αφήσουμε τη μουρμούρα, τη μεμψιμοιρία, τη γκρίνια. Εμείς να το χαρούμε, να το προστατεύουμε και να διεκδικήσουμε τη νέα Εθνική Βιβλιοθήκη, τη νέα Λυρική Σκηνή και πράσινο στην πόλη. Εμείς θα πρέπει να το σεβαστούμε, να απαιτήσουμε την καθαριότητα και το σεβασμό στο περιβάλλοντα χώρο. Αυτά είναι στοιχεία που δεν τα θεωρούμε αυτονόητα στην καθημερινότητα. Ο πολιτισμός από εκεί όμως πρώτα πάντα ξεκινά. 


Δε θέλω να γράψω ότι "αμφιβάλλω", θα γράψω όμως ότι φοβάμαι - ειδικά μετά και από την εμπειρία του 2004 - εάν θα μπορέσει να είναι λειτουργικό το ΚΠΙΣΝ. Ενδοιασμοί υπαρκτοί και ρεαλιστικοί. Μα ας ξεκινήσουμε από την προσωπική ευθύνη του καθένα μας.

Πριν αλλάξεις τα μυαλά των άλλων, προσπάθησε να αλλάξει πρώτα το δικό σου μυαλό.
Εύχομαι το ΚΠΙΣΝ να ήρθε για να μείνει και να αναδιαμορφώσει τις ζωές μας. 

Τετάρτη, 22 Ιουνίου 2016

Ένα σαββατοκύριακο στην Αίγινα!



Το καλοκαίρι είναι εδώ. Ήδη αυτές τις μέρες διανύουμε τον πρώτο καύσωνα... 
Τι καλύτερο από μια ημερήσια ή διήμερη εξόρμηση σε κάποιο από τα κοντινά νησιά στην Αθήνα.


Είμαστε τυχεροί να ζούμε σε μια πανέμορφη χώρα που εμφυσά συνεχώς ζωή...


Καθώς σαλπάραμε προς την Αίγινα, ένα κοπάδι γλάρων ταξίδευε παράλληλα μαζί μας.
Το ίδιο και στο ταξίδι της επιστροφής προς τον Πειραιά, όπου είχαμε συνοδοιπόρους εκτός από τους ελεύθερους, ταξιδιάρικους γλάρους και ένα εκθαμβωτικό ηλιοβασίλεμα. 


Η Αίγινα δε φημίζεται για τις παραλίες της, όσο άλλα νησιά, 
μα σε αποζημιώνει με τις όμορφες διαδρομές της...
Από την πόλη ακολουθήστε την παραθαλάσσια διαδρομή (προς τις παραλίες Μαραθώνα, Πέρδικα, Αιγινίτισσα κλπ) και απολαύστε τις βόλτες...


Θα κάνετε και τις βουτιές οπωσδήποτε...


Must στάση στο Ναό της Αφαίας
Ο καλύτερα διατηρημένος αρχαϊκός ναός σήμερα στην Ελλάδα.


Για το Ναό της Αφαίας όμως, μιλήσαμε στην προηγούμενη ανάρτηση, 
.

Αν θες βέβαια μπορείς να κάνεις μια στάση και στο Μοναστήρι του Αγίου Νεκταρίου.
Πρόκειται για ένα μεγαθήριο... το λες μαρμάρινο παλάτι...


Ένα κεράκι, μια ευχή μπορείς να την αφήσεις.
Ο Άγιος Νεκτάριος είναι συνυφασμένος με το νησί.


Η ιστορία της Αίγινας είναι άμεσα συνδεδεμένη με τον Καποδίστρια. Τον πρώτο Κυβερνήτη της Ελλάδας και ένα από τους πιο άξιους πολιτικούς που υπήρξαν σε αυτό τον τόπο. 
Η παρουσία του είναι έκδηλη παντού στο νησί. Έχει αφήσει μεγάλη παρακαταθήκη.
Ευχάριστη έκπληξη ήταν η παραπάνω ζωγραφιά του Καποδίστρια που αντίκρισα σε τοίχο της πόλης, καθώς τριγύριζα στο λιμάνι.


Οι βόλτες στο λιμάνι και στα σοκάκια της Αίγινας, αξίζουν πιο πολύ στο νησί. 


Αίγινα, Ιούνιος 2016

Βράδυ στα σοκάκια της.


"Συλλογίζομαι την Αίγινα – το σπίτι, τον ήλιο, τη μπλάβη θάλασσα – και λέω τί τέρας πρέπει να ’ναι ο άνθρωπος, τι άπληστο θεριό η ψυχή, για ν’ αφήνει τέτοια ανεχτίμητα αγαθά και να περιπλανιέται μακριά, μέσα στη βροχή και στην ομίχλη" 
Νίκος Καζαντζάκης (Λονδίνο, 2 Ιουλίου 1939).



Φως και θάλασσα. Το καλύτερο γιατρικό.
Να έχουμε ένα όμορφο καλοκαίρι! 

Τρίτη, 14 Ιουνίου 2016

ο Ναός της Αφαίας, στην Αίγινα



Φτάσαμε στην Αίγινα, πρωί του Σαββάτου.  
Κατεβήκαμε στο λιμάνι και πρώτος προορισμός μας ήταν ο Ναός της Αφαίας. 


Πρόκειται για ένα όνειρο για τους λάτρεις της κλασσικής παιδείας και του αρχαιοελληνικού πολιτισμού το να τον επισκεφτούν. Υπάρχουν άνθρωποι που έρχονται από τα πέρατα του κόσμου για να θαυμάσουν αυτά τα αρχιτεκτονικά οικοδομήματα και να αφουγκραστούν τα μηνύματα που ακόμη έχουν να δώσουν προς τον κόσμο. 


Περιδιαβαίνοντας τον Ναό σκεφτόμουν πόσοι από τους νεοέλληνες έχουν τη λαχτάρα να τον επισκεφτούν. Πόσοι τον έχουν ως "στόχο" στη λίστα των ταξιδιών τους, ή πόσοι συνδυάζουν τα ταξίδια τους με κάποιο αρχαιολογικό ενδιαφέρον. Φοβάμαι πως η απάντηση δε θα μας εκπλήσσει. 


Υπάρχει όντως κάτι το ιερό σε αυτούς τους χώρους, κάτι που είναι πέρα από θρησκείες, θεότητες και φανατισμούς. Έχει να κάνει με τη πίστη στο θαύμα του ανθρώπινου πνεύματος, του μυαλού, της φαντασίας και της ανάτασης του ατόμου. Ό,τι λείπει και τείνει να εκλείψει από την εποχή μας.


Περπατήσαμε περιμετρικά του ναού, διαβάζοντας την ιστορία του. 
Οι μύθοι αναφέρουν ότι η Αφαία, που ταυτίζεται με τη Βριτόμαρτι, κόρη του Δία και της Κάρμης, για να γλυτώσει από τον Μίνωα που την είχε ερωτευθεί, έπεσε στη θάλασσα και βγήκε στην Αίγινα, όπου έγινε άφαντη (=Αφαία) σε ένα δάσος.  Εκεί κρύφτηκε σε μια σπηλιά, πιθανώς σε εκείνη που υπάρχει στη ΒΑ γωνία του αρχαϊκού περιβόλου και στην οποία βρέθηκαν πολλά πήλινα ειδώλια και άλλα αντικείμενα μυκηναϊκών χρόνων.


Το ιερό της Αφαίας στην Αίγινα βρίσκεται πάνω στον κάβο της Αγίας Μαρίνας, σε έναν λόφο με πανοραμική θέα προς τη θάλασσα.  


Πρόκειται για ένα από τα πιο εντυπωσιακά κτίσματα της υστεροαρχαικής εποχής. Τον ίδρυσαν οι Αιγινίτες για να τιμήσουν την Μινωίτικη θεότητα Αφαία. 


Ο ναός της Αφαίας είναι δωρικού ρυθμού και από πολλούς θεωρείται το πρότυπο που είχαν στο μυαλό τους οι αρχιτέκτονες του Παρθενώνα. Ο ναός έχει 12 κίονες στις μακριές πλευρές και 6 στις στενές και όλοι είναι μονόλιθοι με 20 ραβδώσεις εκτός από 3 που αποτελούνται από σπονδύλους. 


Η είσοδος στον ναό γινόταν από ένα επικλινές επίπεδο στην ανατολική πλευρά. Τα γλυπτά των αετωμάτων ήταν από παριανό μάρμαρο.



Μέσα στο αρχαιολογικό χώρο υπάρχει ένα μικρό μουσείο. Δυστυχώς όχι σε τόσο καλή κατάσταση. Εκεί υπάρχουν κάποια εκθέματα... Εδώ αξίζει να αναφερθεί ότι ξένοι άρπαγες ακρωτηρίασαν τον Ναό και έδειξαν ιδιαίτερη αδυναμία στα γλυπτά των αετωμάτων. Τα περισσότερα βρίσκονται τώρα μακριά από την Αίγινα, στη Γλυπτοθήκη του Μονάχου, όπου αποτελούν το κυριότερο έκθεμα του. 

Η ιστορία ξεκινάει το 1811, όταν ο αρχιτέκτονας Ch. R. Cockerell και ο φίλος του βαρώνος von Hallerstein, επισκέφθηκαν την Αίγινα και λεηλάτησαν το Ναό Αφαίας. Με αδιαφανείς διαδικασίες και δωροδοκία των ντόπιων προεστών, κρυφά μετέφεραν 17 αγάλματα και πολλά άλλα κομμάτια από τα αετώματα του Ναού. Περισσότερα διάβασε στις παραπομπές στο τέλος της ανάρτησης...


Το θέμα και των δύο αετωμάτων του ναού της Αφαίας είναι οι μυθικές εκστρατείες στην Τροία. 
Η θεά Αθηνά είναι παρούσα σε όλες τις παραστάσεις, έτσι δεν είναι τυχαίο που πολλές φορές ο ναός ονομάζεται της Αφαίας Αθηνάς. Άλλωστε για μεγάλο διάστημα πίστευαν ότι ήταν αφιερωμένος στην Αθηνά. 


Λέγεται πως όταν έχει καθαρή ατμόσφαιρα μπορείς να δεις το Ναό του Ποσειδώνα στο Σούνιο και την Ακρόπολη των Αθηνών.   Επίσης εικάζεται ότι οι τρεις ναοί σχηματίζουν ένα ισοσκελές τρίγωνο
(το λεγόμενο ιερό τρίγωνο της αρχαιότητας). 


Έχω συνδυάσει το Ναό της Αφαίας με διάφορες αναγνώσεις μου. Κυρίως με τη λατρεία που είχε για τον τόπο ο Νίκος Καζαντζάκης. Είναι γνωστό ότι ο Καζαντζάκης είχε αγαπήσει πολύ την Αίγινα, όπου είχε κτίσει σπίτι και διέμενε αρκετούς μήνες. 


Κοίταζα τους κίονες και ήταν σαν να έβλεπα κάπου εκεί ανάμεσα, τον πολυταξιδεμένο Νίκο Καζαντζάκη να ξαποσταίνει στα μάρμαρα τους. 


Ο Νίκος Καζαντζάκης στον ναό της Αφαίας στην Αίγινα. Φθινόπωρο 1927


Θα ξαναεπιστρέψω στην Αίγινα, κυρίως για το Ναό της Αφαίας.

Σχετικές παραπομπές:
Ναός της Αφαίας, Υπ. Πολιτισμού
Γλυπτά του Ναού Αφαίας στην Αίγινα ή αλλιώς «Αιγινήτες»: Η επιβλητικότητα, η αρπαγή και η βέβηλη δημοπρασία της Ιστορίας
Ιστορική Αίγινα
133 χρόνια από τη γέννηση του Νίκου Καζαντζάκη – Η ζωή του στην Αίγινα
Related Posts with Thumbnails