Τετάρτη, 18 Ιανουαρίου 2017

Μαύρο Χιόνι- το ημερολόγιο ενός μακαρίτη



“Μαύρο Χιόνι- το ημερολόγιο ενός μακαρίτη” σε σκηνοθεσία Κώστα Φιλίππογλου στο θέατρο Πόρτα. Ένα έργο που βασίζεται στο αυτοβιογραφικό θεατρικό μυθιστόρημα του Μιχαήλ Μπουλγκάκωφ, το οποίο έγραφε παράλληλα με το “Μαιτρ και Μαργαρίτα” και έμεινε ατελείωτο εξαιτίας του θανάτου του (1936-1939). Πρόκειται για μια ενδιαφέρουσα παράσταση που παρουσιάζει τη θέση του καλλιτέχνη σ’ ένα ολοκληρωτικό καθεστώς, δοσμένη με χιούμορ και σαρκασμό.



Οι θεατές παρακολουθούν την περιπέτεια ενός συγγραφέα παγιδευμένου στα γρανάζια του Θεάτρου Τέχνης της Μόσχας επί του Στάλιν. Μέσω της διαπεραστικής γραφής του Μπουλγκάκωφ ανακαλύπτουμε τα περίφημα χαρακτηριστικά του Θεάτρου Τέχνης εκείνης της περιόδου, από τις έριδες των Στανισλάβσκι και Νεμίροβιτς-Ντατσένκο και τον εμφύλιο στο εσωτερικό του ως τον παραλογισμό της γραφειοκρατίας που επικρατούσε στο θέατρο κατ’ εικόνα του σταλινικού καθεστώτος.  


Κι από την εμμονή με τον πειραματισμό– που ο Μπουλγάκωφ παρωδεί ξεκαρδιστικά– ως την υποχονδριακή ιδιοσυγκρασία του ίδιου του μυθικού δασκάλου και σκηνοθέτη Στανισλάβσκι που επηρέαζε καταλυτικά και τη διαμόρφωση του καλλιτεχνικού προϊόντος, όπως εν προκειμένω και του έργου που κρίνεται εδώ και το οποίο είναι καταδικασμένο ώστε να μην ανέβει ποτέ



Ο Μπουλγκάκωφ σκιαγραφεί μοναδικά τους χαρακτήρες του. Ηθοποιούς, γραμματείς και φαρισαίους περί του θεάτρου αλλά όμως και των γραμμάτων γενικότερα. Συγκινεί η μοναχική και απελπισμένη φιγούρα του συγγραφέα που αναζητά βιοποριστική διέξοδο μέσα απ’ τη δημιουργία του, προσπαθώντας ταυτόχρονα να παραμείνει πιστός στο συγγραφικό του όραμα και ειλικρινής ως προς τον εαυτό του.  Κινηματογραφικές εικόνες, σωματικό θέατρο, ταλαντούχοι ηθοποιοί.



Εδώ ακριβώς το έργο αγγίζει την καρδιά του θεατή. Καθώς ενστερνίζεται την τραγωδία του δημιουργού στην προσπάθειά του να συνδιαλλαγεί με το σύστημα, υπερασπίζοντας την αλήθεια του, προσπάθεια τις περισσότερες φορές καταδικασμένη να αποτύχει. Ο αυτοβιογραφούμενος συγγραφέας, ωστόσο, δεν αφήνει κανέναν μελοδραματισμό να παρεισφρήσει. Η αφήγησή του απογειώνεται με τέχνη μέσα από το φίλτρο του χιούμορ και της εξπρεσιονιστικής απόστασης.

Εξάλλου, όπως επισημαίνεται και επί σκηνής “οποιαδήποτε ομοιότητα με πρόσωπα, ονόματα ή καταστάσεις είναι τυχαία και ουδεμία σχέση έχει με την πραγματικότητα”.

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ
Σκηνοθεσία: Κώστας Φιλίππογλου
Διασκευή: Δήμητρα Κονδυλάκη, Κώστας Φιλίππογλου
Σκηνικά: Όλγα Μπρούμα
Κοστούμια: Μαργαρίτα Δοσούλα
Συνεργάτης σκηνογράφος: Μιχαήλα Πλιαπλιά
Σχεδιασμός φωτισμών: Σάκης Μπιρμπίλης
Μουσική: Lost Bodies
Βοηθός σκηνοθέτη: Γιώτα Σερεμέτη
Β’ Βοηθός σκηνοθέτη: Σίλια Κόη
Φωτογραφίες-Promo video: Όλγα Μπρούμα (art direction) - Βαγγέλης Πουλής (κάμερα)
Κατασκευή σκηνικού: Παναγιώτης Μπλάνας

Παραγωγή: GoodHeart Productions

Με τους: Εύα Αγγελοπούλου, Γιάννη Γιαννούλη, Τάσο Δημητρόπουλο, Δημήτρη Δρόσο, Εύα Οικονόμου Βαμβακά, Γιάννη Στεφόπουλο και Κώστα Φιλίππογλου

** Στο θέατρο Πόρτα συνεχίζεται και η εξαιρετική παιδική θεατρική παράσταση «Πιάνω παπούτσι πάνω στο πιάνο», ως τις 9 Απριλίου 2017, αξίζει να πάτε τα παιδιά σας :) **

Κυριακή, 15 Ιανουαρίου 2017

Το Κρυφό ημερολόγιο του Χίτλερ // Χάρης Βλαβιανός



Το «Κρυφό ημερολόγιο του Χίτλερ» είναι μια μυθιστορία. Όπως επισημαίνει ο εισηγητής του βιβλίου Κώστας Κωστής, πρόκειται για μυθοπλαστικό ντοκουμέντο. Ο Χάρης Βλαβιανός έγραψε ένα φανταστικό ημερολόγιο του Χίτλερ, το οποίο ξεκινά με τη φυλάκισή του, αμέσως μετά το αποτυχημένο «Πραξικόπημα της Μπιραρίας», το οποίο αποπειράθηκε να κάνει το Νοέμβριο του 1923 και σταματάει το Δεκέμβρη του επόμενου έτους, οπότε αφέθηκε ελεύθερος χάρη της αμνηστίας που του δόθηκε. Αποτελεί μια μυθοπλασία, η οποία όμως βασίζεται σε ιστορικά γεγονότα, στα κείμενα του Χίτλερ, έρευνες ιστορικών και μελετητών. Αξίζει να σημειωθεί ότι ο Χίτλερ έγραψε το πασίγνωστο βιβλίο του «Ο Αγών μου» κατά το διάστημα που ήταν φυλακή.

«Σκέφτομαι πως η Σταύρωση έγινε για έναν και μόνο λόγο: για να πει ο ίδιος ο Δημιουργός στην ανθρωπότητα: «Ιδού ποιοι είναι οι Εβραίοι! Διατείνονται πως είναι ο ‘περιούσιος λαός’, αλλά θανατώνοντας τον Υιό μου, φανέρωσαν το αληθινό τους πρόσωπο! Είναι εχθροί μου και γι’ αυτό θα χαθούν μια μέρα από προσώπου γης». Ο Ιούδας είναι το κεντρικό πρόσωπο του θείου δράματος και πρέπει όλοι μας να τον ευγνωμονούμε.» (σ.73)

«Η «πάλη των τάξεων» θα πρέπει να δώσει τη θέση της στην «πάλη των φυλών» - και η πρώτη φυλή που θα εξοντωθεί θα είναι οι Εβραίοι. Μετά θα ακολουθήσουν οι υπόλοιπες.» (σ.285)

Το βιβλίο ξετυλίγει τις προτιμήσεις, τις αδυναμίες, τις εμμονές, σκιαγραφώντας ένα ψυχογράφημα του Χίτλερ. Όπως σωστά επισήμανε ένας από τους πιο έγκυρους βιογράφους του, ο Ίαν Κέρσοου, «Ο Χίτλερ είναι ένα από τα ελάχιστα άτομα για τα οποία μπορεί κανείς να πει με απόλυτη βεβαιότητα: χωρίς αυτόν, η πορεία της Ιστορίας θα ήταν διαφορετική». Οι διακηρύξεις μίσους για τους Εβραίους, τις γυναίκες, τους αδύναμους, η παρανοϊκή του προσωπικότητα, οι αναγνώσεις και οι σημειώσεις του, ξεδιπλώνονται με έναν πολύπλευρο τρόπο στις σελίδες του συγκεκριμένου βιβλίου.

«Όποτε σκέφτομαι τα παιδικά μου χρόνια, νιώθω ναυτία. Ο πατέρας μου, αυτός ο φρικτός τύραννος, κρατούσε για χρόνια εμένα και τη μητέρα μου φυλακισμένους μέσα στο ίδιο μας το σπίτι. Μεγαλύτερη ελευθερία νιώθω εδώ από ό,τι ένιωθα στο δωμάτιο μου. Αν είχε πεθάνει νωρίτερα, πόσο διαφορετική θα ήταν η ζωή μου. Ίσως και η μητέρα μου να μην είχε αρρωστήσει. Αυτός φταίει, που τη βασάνιζε καθημερινά. Και το κάθαρμα, ο Εβραίος γιατρός, που δεν έκανε τίποτα για να τη σώσει. Δεν ξέρω ποιον από τους δυο μισώ περισσότερο.» (σ.414)

«Το κάθε άτομο ξεχωριστά δεν έχει καμία σημασία. Αποκτά το νόημα του ως μέρος του όλου. Οφείλει να υποτάσσεται στο όλον αδιαμαρτύρητα. Είναι νόμος της Φύσης: αφανισμός των αδυνάτων, ζωή μονάχα για τους δυνατούς. Η Φύση δεν ξέρει τι θα πει «ανθρωπισμός». Λειτουργεί με τους δικούς της Νόμους. Οι Σπαρτιάτες ήταν οι πρώτοι που τους συνέλαβαν και τους εφάρμοσαν. Ασφαλώς και δεν είναι τυχαίο ότι στον Πελοποννησιακό πόλεμο κατατρόπωσαν τους μαλθακούς «δημοκράτες» Αθηναίους. Η Γερμανία του μέλλοντος είναι η νέα Σπάρτη της Ευρώπης.» (σ.57)

Κάθε εκ νέου προσέγγιση του Χίτλερ και του ναζισμού είναι χρήσιμη και απαραίτητη. Ιδιαίτερα στην εποχή μας, που σημειώνεται μια αναζωπύρωση του εθνικισμού και εξάπλωση του ρατσισμού. Μέσα από το βιβλίο, αναδεικνύεται πώς ένας «πνευματικά ρηχός και συναισθηματικά ανάπηρος πρώην δεκανέας», δίχως «κανέναν δεσμό έξω από το ίδιο το Εγώ», όπως έγραψε ο Σεμπάστιαν Χάφφνερ, κατάφερε να αναρριχηθεί και να «αφήσει ανεξίτηλη την αιμοσταγή σφραγίδα του στον αιώνα που πέρασε» (σ.15).  Μακάρι να γινόταν μάθημα στην ανθρωπότητα να μη ξαναζήσει ποτέ μα ποτέ τέτοιες καταστάσεις…


«Όταν από τη λεπίδα στάξει αίμα εβραϊκό,
Στη χώρα όλα θα φτιάξουν με τρόπο μαγικό.

Δεν ξέρω που διάβασα ή άκουσα το υπέροχο αυτό δίστιχο, αλλά μου αρέσει να το επαναλαμβάνω πολλές φορές λίγο προτού κοιμηθώ.» (σ.283)


Χάρης Βλαβιανός, Το κρυφό ημερολόγιο του Χίτλερ. Φυλακές Λάντσεμπεργκ, Νοέμβριος 1923 - Δεκέμβριος 1924, Πατάκης

Τετάρτη, 11 Ιανουαρίου 2017

Χιόνια στην Αθήνα


Μόλις αρχίζει να το στρώνει στην Πλάκα,
είμαστε μέσα στο "Γιασεμί".



Βγαίνοντας έξω αντικρίσαμε αυτές τις εικόνες.



Και φυσικά τίποτα δε μπορούσε να μας κρατήσει από το να μη βολτάρουμε στην περιοχή, ακόμη κι αν η χιονόπτωση ήταν πολύ έντονη.


Βράδυ Δευτέρας 09/01/2017 στην κατάλευκη αρχαία Αγορά...


Οι Αέρηδες στα λευκά.


Κάποιες γωνιές της πόλης είναι μαγικές. -


Στο συγκεκριμένο δρομάκι γλιστρούσε πάρα πολύ, θέλαμε όμως να δούμε το graffiti του Sonke 
και την "Κλεψύδρα" καλυμμένα με χιόνι. 


Η παγωμένη κάτασπρη Αρχαία Αγορά Αθήνας...


Κοίτα ψηλά.

 

Ίσως οι παραπάνω φωτογραφίες να μπορούν να μεταφέρουν ελάχιστη μόνο από τη μαγεία των στιγμών και από την έκπληξη μας. Βρεθήκαμε για ένα ζεστό κρασί το βράδυ της Δευτέρας στην Πλάκα, και επιστρέφοντας αντικρίσαμε μια κυριολεκτικά μαγική Αθήνα. Οι εικόνες μπροστά μας ήταν τόσο ξεχωριστές και τόσο σπάνιες. Αυτή ήταν μια από τις πιο όμορφες βόλτες που έχω κάνει ποτέ στην Αθήνα. Τα συγκεκριμένα δρομάκια τα περπατώ συνέχεια, η μαγεία αυτών των εικόνων με γέμισαν συγκίνηση. Μια βραδιά που θα τη θυμάμαι μια ζωή.

Δευτέρα, 9 Ιανουαρίου 2017

21ο Παζάρι Βιβλίου στην Πλατεία Κοτζιά (13/1 - 5/2/17)



Αυτή την εβδομάδα, από την Παρασκευή 13 Ιανουαρίου και έως την Κυριακή 5 Φεβρουαρίου 2017, πραγματοποιείται, στην Πλατεία Κοτζιά, το μεγαλύτερο Παζάρι Βιβλίου στην Αθήνα, με κεντρικό σύνθημα «Το βιβλίο είναι η δύναμή σου».

Στο 21ο Παζάρι Βιβλίου 2017, όπως κάθε χρόνο, συμμετέχουν εκδότες από όλη την Ελλάδα, προσφέροντας πάνω από 8.000 τίτλους βιβλίων, σε τιμές, που δεν ξεπερνούν το 30% της αρχικής τους λιανικής τιμής.

Η έκθεση θα λειτουργεί καθημερινά από τις 09:00 το πρωί μέχρι και τις 21:00 το βράδυ. 

Το παζάρι πραγματοποιείται σε μία υπαίθρια, στεγασμένη και θερμαινόμενη εγκατάσταση, εκεί όπου το αναγνωστικό κοινό θα έχει την ευκαιρία να προμηθευτεί βιβλία από μία μεγάλη ποικιλία τίτλων.

Το 21ο Παζάρι Βιβλίου 2017 είναι μια συνδιοργάνωση του Συνδέσμου Εκδοτών Βιβλίου (Σ.ΕΚ.Β.) και της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Εκδοτών-Βιβλιοχαρτοπωλών (Π.Ο.Ε.Β.) και με την ευγενική υποστήριξη του Οργανισμού Πολιτισμού, Αθλητισμού και Νεολαίας Δήμου Αθηναίων (Ο.Π.Α.Ν.Δ.Α.).

Πέμπτη, 5 Ιανουαρίου 2017

«Αυτόχειρ», του Μιχαήλ Μητσάκη



Ένας ταξιδιώτης επισκέπτεται την πόλη της Πάτρας στις αρχές του 1900. Καταλύει σε ένα δωμάτιο της "Μεγάλης Βρεταννίας". Περιηγείται στους δρόμους της, χαζεύει τα γραφικά στενά της, ανεβαίνει στο Κάστρο και έπειτα επιστρέφει στο κατάλυμα του, όπου τρώει με τον ξενοδόχο, τη γυναίκα του και έναν αστυνομικό. Συζητά μαζί τους για τα καθημερινά της επαρχιακής πόλης και για τις εντυπώσεις του από τη διαμονή του. «Και πώς σας φαίνεται η πόλις μας, κύριε Mητσάκη;», «Kαι θα σας έχωμεν πολλάς ημέρας εδώ;...». Μέχρι που η κουβέντα φτάνει σε μια αυτοκτονία. «Eίχαμε και μίαν αυτοκτονίαν σήμερα... εμάθατε βέβαια...».


Ο Μητσάκης ρωτάει να μάθει σχετικά. Ένας άλλος ταξιδιώτης αυτοκτόνησε στο δωμάτιο του ξενοδοχείου του, αφήνοντας ένα σημείωμα με μόνο πέντε λέξεις: «Αυτοκτονώ. Ας μην ενοχληθή κανείς».

Το σημείωμα με τις μόλις πέντε λέξεις στοιχειώνει το μυαλό του αφηγητή. Η αυτοκτονία και το ιδιόχειρο σημείωμα του, ακολουθούν συνεχώς τον ταξιδιώτη στις βόλτες του στην πόλη. Μα πώς πίστεψε αυτός ο άγνωστος ταξιδιώτης ότι θα μπορούσε κάποιος να ενοχληθεί από την αυτοκτονία του. Δε το ήξερε ότι η ζωή συνεχίζεται πάντα απαράλλακτη; Τι δύναμη θα μπορούσε να είχε ο ασήμαντος θάνατος του. Τι δύναμη μπορεί να έχει ο θάνατος οποιουδήποτε ανθρώπου; Η πόλη συνεχίζει, όπως και πριν στους φυσιολογικούς γνωστούς ρυθμούς της. «…Και ο ήλιος ανέτελλε, θαυμασίως ομοιόμορφος και απαραμίλλως αναλλοίωτος…» 

«Πέντε λέξεις: "Aυτοκτονώ. Aς μην ενοχληθή κανείς". Kαι από κάτω το όνομα της πόλεως, η ημερομηνία και το έτος, και ολίγο παραπέρα, η υπογραφή του αυτοκτόνου. Tίποτ' άλλο. Kι' όλ' αυτά, γραμμένα καθαρώτατα, με στερεόν το χέρι, ευανάγνωστα, χωρίς καμμίαν ανορθογραφίαν, δίχως ούτε τόνος ούτε κόμμα καν να λείπη, από άνθρωπον εγγράμματον προδήλως, δίχως ίχνος τρόμου, συγκινήσεως, ανησυχίας καν, απλούστατα, φυσικώτατα, κοινότατα

Πρώτη δημοσίευση, εφημερίδα «Ακρόπολις» 1895.


Ο Μητσάκης γράφει τον «Αυτόχειρα» σε πρώτο πρόσωπο, δημιουργώντας έναν μοναδικό μονόλογο. Γνώρισα τον Μητσάκη εξαιτίας της παράστασης.  Το ίδιο βράδυ επιστρέφοντας στο σπίτι άρχισα να ψάχνω στοιχεία. Αν και πέρσι συμπληρώθηκαν 100 χρόνια από το θάνατό του, ο Μ. Μητσάκης είναι άγνωστος στους περισσότερους. Πατώντας εδώ μπορείς να διαβάσεις ολόκληρο το διήγημα.   

Ο Κώστας Παπακωνσταντίνου μας μεταφέρει εξαιρετικά την ατμόσφαιρα του διηγήματος στο σανίδι. Ένας απαιτητικός μονόλογος, ένα καθόλου εύκολο εγχείρημα, με απόλυτα λιτή σκηνοθεσία - μόλις μια καρέκλα στη μικρή σκοτεινή σκηνή του Vault. Στο τέλος της παράστασης, προβάλλονται στον τοίχο καρτ ποστάλ από την Πάτρα εκείνης της εποχής. Αξίζουν συγχαρητήρια τόσο για την επιλογή του έργου, για τον τρόπο του ανεβάσματος του και κυρίως για το ότι κάποιοι συνεχίζουν με επιμονή στα δύσκολα. Μια παράσταση που αξίζει να παρακολουθήσουν όσοι αγαπάνε το θέατρο και τη λογοτεχνία.

Ο Κώστας Παπακωνσταντίνου έχει σκηνοθετήσει στο παρελθόν το διήγημα  του Αλ.Παπαδιαμάντη   «Οι Χαλασοχώρηδες», το θεατρικό έργο του Στανισλάβ Στρατίεβ «Το Ρωμαϊκό Λουτρό» και την κινητή παράσταση «Εμείς, οι άλλοι» για το Δημοτικό Θέατρο Πειραιά. Αυτήν την περίοδο παρουσιάζεται  στο Θέατρο 104, σε δική του σκηνοθεσία, η νουβέλα  του Αργύρη Εφταλιώτη «Η Μαζώχτρα», ενώ τον Μάιο του 2017 θα σκηνοθετήσει το έργο της  Νάντιας Δρακούλα «Το Σχοινάκι» στη Σκηνή «Νίκος Κούρκουλος», συμμετέχοντας  στη δράση του Εθνικού Θεάτρου «Συγγραφέας του μήνα».

Αυτόχειρ του Μιχαήλ Μητσάκη  

Σκηνοθεσία-Ερμηνεία: Κώστας Παπακωνσταντίνου
Βοηθός σκηνοθέτη: Ανδριάνα Χαλκίδη
Κινησιολογία: Μαργαρίτα Τρίκκα
Μουσική: Βασίλης  Κουτσιλιέρης
Σκηνικά, κοστούμια: Ζωή Αρβανίτη
Φωτισμοί: Γιώργος Αγιαννίτης
Βίντεο παράστασης: Κωνσταντίνος Αντωνόπουλος
Φωτογραφίες: Νίκος Βαρδακαστάνης
Σχεδιασμός αφίσας: Σίμος Παπαναστασόπουλος

Παραστάσεις:
Τετάρτη και Πέμπτη στις 21:15 (μέχρι τις 26 Ιανουαρίου 2017)
Πολυχώρος VAULT THEATRE PLUS
Μελενίκου 26, Γκάζι, Βοτανικός
Πλησιέστερος σταθμός μετρό: Κεραμεικός (8' περίπου με τα πόδια)
Πληροφορίες-κρατήσεις: 213 0356472 / 6949534889
(για τηλεφωνικές κρατήσεις 11:00 - 14:00 και 17:00 - 21:00)
ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 60 λεπτά (χωρίς διάλειμμα)

Τιμές Εισιτηρίων
Γενική είσοδος: 10,00 ευρώ
Μειωμένο: 8,00 ευρώ (Φοιτητές/ Μαθητές / Σπουδαστές/ Κάτοχοι Κάρτας Πολυτέκνων/ ΑμεΑ
Κάτοχοι Κάρτας Ανεργίας (ΟΑΕΔ) / Ατέλειες: 5,00 ευρώ
Προπώληση VIVA: 8,00 ευρώ http://www.viva.gr/tickets/venues/polyxoros-vault/  

Δευτέρα, 2 Ιανουαρίου 2017

Πολλές ευχές, σε μια...

Θησείο

Βιβλιοπωλείο "Λεμόνι"

Παλαιοβιβλιοπωλείο

Ψυρρή

Θησείο

Before the party

Την τελευταία μέρα του 2016 περπατήσαμε στο κέντρο της Αθήνας. Περάσαμε γρήγορα από το Σύνταγμα, συνεχίσαμε προς το Μοναστηράκι, ανηφορίσαμε προς το Θησείο, σταθήκαμε στο βιβλιοπωλείο "Λεμόνι" όπου ακούσαμε τα ωραιότερα παραδοσιακά κάλαντα της μέρας, χαζέψαμε βιβλία και επιστρέψαμε προς το Ψυρρή. Πήραμε ένα κουλούρι και έναν λουκουμά. Πιασμένοι από το χέρι, επιστρέψαμε προς το Σύνταγμα. Καθίσαμε στην οδό Κολοκοτρώνη για καφέ. Απόλαυσα τον τελευταίο καφέ για το 2016. Χαζεύοντας τους περαστικούς, καθώς περνούσαν βιαστικοί το δρόμο. Ένα κομφούζιο για τις τελευταίες ετοιμασίες πριν το τέλος ακόμη μιας χρονιάς.



Την επομένη, την πρώτη μέρα του 2017, βρέθηκα ξανά στο κέντρο της πόλης. Περπατήσαμε με παρέα στα στενά της. Βρεθήκαμε ξανά στην άδεια αυτή τη μέρα, οδό Κολοκοτρώνη. Το ξενύχτι της προηγούμενης νύχτας είχε κρατήσει τους περισσότερους στο σπίτι. Ανεβήκαμε σε ένα καφέ στην πλατεία Μοναστηρακίου με φοβερή θέα προς την Ακρόπολη. Ένας καταγάλανος καθαρός ουρανός που δε θύμιζε σε τίποτα το χειμωνιάτικο σκηνικό των προηγούμενων ημερών. Το χιόνι είχε καλύψει τα βουνά γύρω από την Αθήνα. Πρώτος καφές του νέου έτους με την καλύτερη θέα και παρέα.

Ας αρχίσω με αυτή την ευχή για φέτος. Να έχουμε υγεία και να είμαστε μαζί με τους αγαπημένους. Μακρυά από τοξικούς ανθρώπους, κοντά σε όσα αξίζει να αγαπά κανείς. Να ανταμώνουμε, να συντροφεύουμε, να πίνουμε καφέ με αγάπη, να μοιραζόμαστε τις χαρές και τις λύπες μας. Είναι αυτό ευτυχία. Να έχουμε πάθος για δημιουργία και ζωή.  

Καλή χρονιά σε όλους!

Πέμπτη, 29 Δεκεμβρίου 2016

Καλή Χρονιά! Με ευχές από τους μικρούς αναγνώστες στην Νέα Εθνική Βιβλιοθήκη...



Ευχές παιδιών έχουν γεμίσει το εσωτερικό της νέας Εθνικής Βιβλιοθήκης, 
ράφια και ξύλινα δέντρα γεμάτα με χάρτινες ευχές!


Χαρτιά σε σχήμα χριστουγεννιάτικης μπάλας έχουνε στολίσει το εσωτερικό της


Τρύπωσα με το κινητό και φωτογράφισα κάποιες από τις ευχές.


Όλες υπέροχες, γλυκαίνουν τη ψυχή σου


 και σε κάνουν να χαμογελάς με τη φαντασία, την αθωότητα και την ευθύτητα τους. 


Σκέφτηκα με κάποιες από αυτές τις ευχές να κλείσει και η χρονιά στο ιστολόγιο.


Σχετικά με τη δράση: Ένα δημιουργικό εργαστήριο ευχών πραγματοποιήθηκε σε 70 βιβλιοθήκες σε όλη την Ελλάδα. 


Οι ευχές των παιδιών στάλθηκαν ταχυδρομικά στο Βαλλιάνειο κτήριο, για να στολίσουν το νέο της σπίτι στο Κέντρο Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος


Τις ευχές μπορούν να δουν από κοντά οι επισκέπτες των νέων εγκαταστάσεων της Εθνικής Βιβλιοθήκης από τις 15 Δεκεμβρίου έως και τις 15 Ιανουαρίου.


Οι λέξεις των παιδιών από διαφορετικές πόλεις και χωριά της Ελλάδας είναι
 το πρώτο υλικό που κάνει ποδαρικό, 


προτού τα ράφια αρχίσουν να γεμίζουν από βιβλία κατά τη διάρκεια του 2017.


Οι φωτογραφίες δεν είναι τόσο καλές, καθώς τραβήχτηκαν από κινητό και βράδυ.


Νομίζω όμως ότι άξιζε να τις μοιραστούμε, πατήστε να μεγαλώσουν,


 και να διαβάσετε τις ευχές των μικρών αναγνωστών


Σταθείτε στις λέξεις τους.



Καλή χρονιά φίλοι μου!
Με υγεία και αγάπη! Με όλους τους κακούς οιωνούς να στέκονται στην άκρη και με τον κόσμο μας πολύ πιο φωτεινό, γαλήνιο, γεμάτο δημιουργία!

Δευτέρα, 26 Δεκεμβρίου 2016

Οι νικητές : Χριστουγεννιάτικη κλήρωση βιβλίων των εκδόσεων Μίνωας


Οι νικητές της χριστουγεννιάτικης κλήρωσης βιβλίων των Εκδόσεων Μίνωας, είναι:

Τρεις μέρες, μια ζωή / Πιερ Λεμέτρ: 
Ελένη Τσομπάνη
Στέλλα Τριανταφυλλίδου
Κασσιανη Κοσμιδου

Η άλλη όψη του παραδείσου / Fitzgerald Francis Scott: 
Αφροδίτη Διονυσοπουλου
Ιουλία Ιλβανίδου
Ιωάννα Τσαγκαρακη

Ο Καρυοθραύστης / Ερνστ Χόφμαν: 
Γιωτα Αικατερίνη
Χριστίνα Κιαδαρη
Χριστίνα Λελη

Σας ευχαριστώ θερμά όλους για τη μεγάλη συμμετοχή. Στους 9 νικητές έχει αποσταλεί και email. Παρακαλώ να επικοινωνήσουν άμεσα μαζί μου για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τον τρόπο παραλαβής των βιβλίων.

Πάντα να είστε έτσι τυχεροί παιδιά!
Καλή και απολαυστική ανάγνωση!
Related Posts with Thumbnails